Ning’s blog

ที่หนิงบอกว่า “หวังดี แต่กลายเป็นร้าย” นั้น  มันมีหลากหลายกรณีมาก  แต่ในที่นี้หนิงขอกล่าวถึงในกรณีของหัวหน้าที่คิดหวังดีกับลูกน้อง  แต่บางครั้งมันกลับกลายเป็นการทำร้ายลูกน้องตัวเอง  การที่หนิงบอกไปแบบนี้มันอาจจะดูรุนแรงเกินไป  แต่เราลองมาดูกันนะคะว่าตอนนี้ท่านมีพฤติกรรมเหล่านี้อยู่หรือเปล่า  คือ  เป็นหัวหน้างานที่ทำงานเองไปซะทุกอย่าง  อาจจะมีหลายเหตุผลดังนี้

• เห็นว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่อยากรบกวนลูกน้องตัวเอง
• เป็นเรื่องที่ยากเกินไปทำเองดีกว่า  ไม่งั้นปัญหาอาจจะตามมาอีกมาก
• เกรงว่าลูกน้องทำงานได้ไม่ละเอียดพอ
• กลัวว่าลูกน้องจะเหนื่อย
• กลัวลูกน้องจะมองว่าเอาแต่ใช้ ๆๆๆ ไม่รู้จักทำเองซะบ้าง
• ไม่อยากอธิบายมากทำเองซะเลย
• อยากจะปกป้องลูกน้อง  กลัวลูกน้องจะไปมีปัญหากับคนอื่น
• ไม่อยากให้ลูกน้องเจอกับปัญหา  เกรงว่าจะทำงานได้ไม่นาน  เดี๋ยวต้องหาคนใหม่เข้ามาอีก
• ไม่อยากให้ลูกน้องรู้สึกว่างานเยอะ
• อื่น ๆ อีกมากมาย

แต่ในความเป็นจริง  หากเรามองสถานการณ์ตามที่หนิงยกตัวอย่างความคิดไว้ข้างต้น  มันจะกลายเป็นเข้าข่ายที่หนิงใช้คำว่า “หวังดี แต่กลายเป็นร้าย” งัยค่ะ   เพราะการที่เราไม่พยายามให้ลูกน้องแก้ปัญหา  หรือเจอกับงานเยอะ ๆ หลากหลายรูปแบบนั้น  เขาจะไม่ได้รับการเรียนรู้เพิ่มเติมเลย  ลูกน้องก็จะรู้แค่ในสิ่งที่เขารู้อยู่  และขาดความกระตือรือร้นในการทำงาน  จะทำให้เขาโตช้า  พัฒนาการก็จะช้าไปด้วย  สู้เรายอมเหนื่อยสอนงานหน่อยในช่วงแรก  แต่สิ่งที่จะได้กลับมาคุ้มกว่าเป็นไหน ๆ เพราะถ้าเรามองไปไกล ๆ การที่เรามีลูกน้องที่สามารถช่วยงานเราได้หลายอย่าง  หลายด้าน  จะทำให้เขาก็เก่ง  เราก็สบาย  Win Win กันทั้งคู่นะคะ อิอิ