Ning’s blog

ได้ไอเดียหัวข้อ blog นี้จากคุณ ixiu ค่ะ  พอดีคุณ ixiu เข้ามาเขียน comment ไว้  แล้วถามถึงเรื่องของการเรียนโยคะด้วยตัวเองโดยการซื้อ DVD มาเรียนเอง  หนิงขออธิบายเพิ่มเติมในส่วนนี้เลยนะคะ

สำหรับมุมมองของหนิง  หนิงมองว่าการที่ซื้อ DVD, หนังสือโยคะ, หรือแม้กระทั่งไปเรียนที่ studio สอนโยคะที่ครูสอนโดยการนำท่าทางให้เราเพียงอย่างเดียวไม่ได้มาดูแลหรือมาจัดท่าให้เราเลยนั้น  ผลที่ได้ค่อนข้างเหมือนกันค่ะ  เพราะขณะที่เราฝึกเราไม่สามารถมองเห็นตัวเองหรือประเมินตัวเองได้ว่าในขณะนี้มือเราตรงหรือเปล่า  หลังตรงไห๊ม  ขาตั้งได้ฉากหรือเปล่า  อีกหลายอย่างเลยค่ะที่จะเกิดขึ้น 

“แล้วมันมีผลยังไงล่ะ”

ง่าย ๆ เลยก็คือว่า  ปกติการฝึกฝนในแต่ละท่าของโยคะมันมีผลของมันว่าจะช่วยเรื่องของอะไรบ้าง  ที่นี้ถ้าเราทำได้ไม่สมบูรณ์ผลที่จะได้ก็ไม่เต็มที่  จากที่เราอาจจะทำได้ถึง 90% อาจจะเหลือเพียง 60%  มิหนำซ้ำหากเราทำผิดล่ะโดยเฉพาะจุดที่ควรจะต้องระวังเรากลับไม่ได้ระวังตัวเองเพราะอย่างที่บอกแหละค่ะว่าเราไม่สามารถมองเห็นตัวเองได้ในขณะที่กำลังฝึกอยู่  เพราะฉะนั้นการฝึกฝนแทนที่จะได้รับประโยชน์เราอาจจะได้รับการบาดเจ็บเพิ่มเติมขึ้นได้ 

“อย่าเพิ่งตกใจไปนะคะ  สำหรับคำอธิบายที่ผ่านมา  กรุณาอ่านต่ออีกนิดนะคะ”

การเล่นกีฬาทุกประเภทหากเราฝึกโดยไม่ศึกษาให้ดีผลที่จะเกิดกับเราในอนาคตก็คงมีแน่นอน  ซึ่งแต่ละประเภทก็แตกต่างกัน  ที่นี้เรามาพูดถึงโยคะกันต่อนะคะ  สำหรับสิ่งที่หนิงได้อธิบายไปช่วงต้นนั้นไม่ได้แปลว่าฝึกเองไม่ได้เลยนะคะ  เพราะแค่เราได้ฝึกก็ดีกว่าเราไม่ฝึกอยู่แล้ว  เพียงแต่หนิงอยากจะฝากให้ผู้สนใจจะฝึกเองต้องหาหนังสือ  หรือ DVD หรือแม้กระทั่งครูโยคะ  ที่มีการพูดถึงข้อควรระวังในแต่ละท่าว่าจะต้องระวังในเรื่องอะไรบ้าง  หนิงขอยกตัวอย่างท่าที่เรามองว่าทำง่าย ๆ ก็แล้วกันนะคะ  คือ  ท่า downward dog อีกนั่นแหละ  คือท่าที่อยู่ในลักษณะคล้ายตัววีคว่ำ  โดยต้องกางมือออก  ยืดขาให้ตึง (แต่สำหรับผู้ที่เริ่มฝึกสามารถงอเข่าได้)  แขนก็ต้องเหยียดตึงเช่นกัน 

ที่นี่สำหรับผู้ที่ไม่ได้รับข้อมูลที่ถูกต้องก็อาจจะไม่ได้ระวังอะไรเลย  ทำ ๆ ไปงั้นแหละ  แต่จริง ๆ แล้ว  การฝึกในท่านี้จะต้องกางนิ้วมือให้เต็มที่  และพยายามถ่ายน้ำหนักไปทั้งฝ่ามือ  พร้อมกับกดไหล่ลง  และโยกสะโพกไปด้านหลัง  เพื่อไม่ให้น้ำหนักตกลงไปที่ข้อมือ  อาจจะทำให้เราปวดข้อมือหลังจากฝึกท่านี้ได้  นี่แหละสิ่งที่หนิงพยายามบอกมาทั้งหมด

ที่นี้บางท่านอาจจะบอกว่างั้นก็ไปฝึกกับที่ที่มีครูสอนดีกว่า  อีกนั่นแหละค่ะ  อย่างที่บอกว่าถ้าครูคอยมาดูแลก็ดีไป  อีกอย่างต้องเป็นครูที่รู้จริงด้วย  เพราะปัจจุบันหนิงเห็นบางคนพอเล่นโยคะได้ดีก็ผันตัวเองไปเป็นครูหลายคน  แต่การเป็นครูต้องมีจิตวิญญาณของครูด้วย  คือ  ต้องรู้จริง  ต้องละเอียด  มีเป้าหมายในการสอนที่จะให้ลูกศิษย์ทุกคนฝึกได้ถูกต้อง  ไม่หวงความรู้ที่ตนเองมี  ที่สำคัญต้องเข้าใจข้อจำกัด  และความแตกต่างระหว่างบุคคลด้วย  เพราะคนทุกคนจะมีความสามารถในการทำท่าบางท่าได้ต่างกัน  บางคนทำท่านี้ได้ดีในขณะที่ทำอีกท่านึงไม่ได้เรื่องเลยก็ได้  เพราะสรีระที่ต่างกัน  และการเปิดของสรีระในแต่ละส่วนไม่เหมือนกันนั่นเองค่ะ  ดังนั้นครูจะต้องไม่ฝืดสรีระของลูกศิษย์จนเกินไปเพราะจะทำให้เกิดการบาดเจ็บหลังจากฝึกเสร็จได้  วันหน้าหนิงจะยกตัวอย่างท่าอื่นให้เพิ่มเติมอีกนะคะ