Ning’s blog

หนิงฝึก Ashtanga Yoga ที่ สุโข สปา มาเป็นเวลาปีนิด ๆ แล้ว  ซึ่งก็ได้พบเห็นเพื่อนร่วม class หลากหลายรูปแบบ (ก็จะเป็นย่าของ class อยู่แล้วค่ะ  เพราะฝึกมาตั้งแต่เปิด class แรก ๆ เลยนิ)  เมื่อวานก็เพิ่งจะได้เพื่อนใหม่อีกคน  พอเรียนจบก็ได้มานั่งพูดคุยกันนิดนึง  เขาก็บอกมาว่า

“ทำไมครูสอนท่าเขาน้อยจังเลย”

หนิงเองก็ยังไม่กล้าตอบอะไรมากหรอกนะคะ  เพราะเพิ่งรู้จักกัน  ไม่แน่ใจว่าเขาจะรับกับ comment เราได้แค่ไหน 

แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา  หนิงมองว่า  การฝึกโยคะนั้น  หากเราหักโหมตั้งแต่วันแรกที่เราไปเรียน  เราจะล้ามาก  แล้วจะทำให้การฝึกในวันถัดไปไม่ค่อยดีเพราะกล้ามเนื้อเราจะถูกใช้งานหนัก  และอาจจะเกิดการอักเสบของกล้ามเนื้อได้ด้วยซ้ำไปนะคะ (ยกเว้นกรณีของคนที่ฝึกอยู่ทุกวันอยู่แล้ว  แต่เพียงเปลี่ยน class ก็อาจจะไม่เป็นไรค่ะ)  วันแรกที่หนิงเรียนหนิงได้ครูสอนให้หนิงเพียง 2 ท่าเท่านั้นเอง คือ สุริยนมัสการ A และ B เท่านั้นเอง  แล้วครูก็ค่อย ๆ เพิ่มท่าให้เรื่อย ๆ วันละท่า สองท่า บางวันก็อาจจะไม่เพิ่มเลย เพราะเราต้องจำท่าให้ได้ด้วย  และจะต้องดูกำลังของเราด้วยค่ะ

ดังนั้นการฝึก Yoga ควรจะต้องให้เวลากับการฝึก  ไม่ควรเร่งรีบที่จะฝึกให้ทันคนอื่น  การฝึก Yoga ก็คล้าย ๆ กับการก้าวขึ้นบันไดนั่นแหละค่ะ  คือต้องค่อย ๆ ก้าวไปทีละขั้น  ไม่ควรวิ่งก้าวกระโดดข้ามขั้นเพราะอาจทำให้เกิดอุบัติเหตุตกลงมาได้  ทีนี้กว่าจะเริ่มเล่นได้อีกอาจจะต้องใช้เวลาและสำหรับบางคนอาจจะมีพฤติกรรมฝังใจ  รู้สึกไม่ดีกับการฝึกไปเลยก็ได้นะคะ

จริง ๆ แล้วสรีระของแต่ละคนไม่เหมือนกัน  ดังนั้นขณะที่เราฝึก Yoga ของแต่ละคน  ผลที่ได้ก็จะไม่เหมือนกัน  เช่น  บางคนอาจจะทำท่าแรกได้ดี  แต่กลับไปทำอีกท่าหนึ่งได้ไม่ดี  แต่ในขณะที่อีกคนทำท่าแรกไม่ดี  กลับไปทำอีกท่าได้ดีก็เป็นได้  ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความแข็งแรงของแต่ละส่วนของแต่ละบุคคล  และการเปิดของแต่ละส่วนก็มีผลกับการฝึกเหมือนกัน  เช่น  คนที่ไหล่ปิดจะทำท่า Back bend และหลาย ๆ ท่าที่ต้องใช้การเปิดของช่วงไหล่ไม่ได้  หรือบางคนสะโพกไม่เปิดก็ไม่สามารถทำท่าที่ต้องใช้การเปิดของสะโพกได้  เป็นต้น  ก็ต้องค่อย ๆ ทำให้ส่วนนั้น ๆ เปิดขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่พยายามฝืนขึ้นเรื่อย ๆ ทุกวัน  สำหรับบางคนที่เร่งรีบก็อาจจะต้องหาวิธีการอื่นช่วยเพิ่มเติม เช่น ให้ทำท่าในการช่วยยืดเหยียดบริเวณนั้นเพิ่ม

ที่สาธยายมาซะยาวเนี๊ย  ก็เพื่อจะบอกว่าขณะที่ทำการฝึก  ห้ามไปเปรียบเทียบตัวเองกับเพื่อนข้าง ๆ เด็ดขาด  เพราะจะทำให้เราหมดกำลังใจ  และอย่างที่บอกว่าสรีระของแต่ละคนไม่เหมือนกันนะคะวัน (ขอย้ำ)  ขอแค่ให้เราดูพัฒนาการตัวเราเองก็เพียงพอแล้ว 

ในการฝึกทุก ๆ วันเราต้องฝืนให้รู้สึกตึง ๆ บ้าง ไม่ใช่ปล่อยตัวตามสบายจนไม่เกินการพัฒนาใด ๆ เลย  หรือฝืนมากเกินไปจนร่างกายได้รับการบาดเจ็บ  อันนั้นก็มากเกินไป  เพราะฉะนั้นเราต้อง “เดินทางสายกลางกับการฝึกโยคะ” ด้วยนะคะ