Ning’s blog

วันนี้เป็นวันที่หนิงรู้สึกแย่ในหลาย ๆ อย่างจัง  เพราะรู้สึกบรรยากาศต่าง ๆ ในการทำงานอยู่บนความเคร่งเครียด  เคร่งขรึม  และก็ดูมันกดดันยังไงก็ไม่รู้  (ถ้าใครไม่อยากรับรู้  ไม่ต้องอ่านก็ได้นะคะ  บอกก่อนว่าเครียดนะ)

บางครั้ง  ความคิดหรือความตั้งใจที่เราพยายามจะทำมันออกมาให้ดี  ที่เราคิดว่ามันจะเป็นวิธีการในการช่วยคนอื่น  มันกลับกลายเป็นการทำร้ายตัวเราเอง  และคนรอบข้างได้เหมือนกัน  เพราะเราอาจจะคาดหวังให้คนอื่นเข้าใจในวิธีการของเรา  หรือบางครั้งเราอาจจะคิดว่าการทำแบบนี้มันน่าจะเป็นวิธีที่ดี  แต่ในขณะเดียวกันคนรอบข้างอาจจะไม่ได้คิดแนวเดียวกัน  มันก็เลยทำให้  สิ่ง ๆ นึงเกิดขึ้นไงค่ะ  นั่นก็คือคำว่า “ปัญหา” 

หนิงคิดเสมอนะคะในการทำงานร่วมกับผู้อื่น  ว่าเราควรจะต้องแคร์ความรู้สึกเขา  ทั้งในสิ่งที่เราเป็นผู้กระทำ  หรือเป็นสิ่งที่เขาได้รับจากคนอื่น  แต่ด้วยความที่เรายังคงเป็นมนุษย์อยู่  ดังนั้น  ความรัก  โลภ  โกรธ  หลง  มันก็ยังคงมีอยู่ในตัวเรานั่นเอง  หรือบางครั้งมันเป็นความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็เป็นไปได้นะ  ทำให้การกระทำของเราที่เราคิดว่ามันน่าจะดี  มันกลายเป็นไปทำร้ายคนอื่นเข้าจนได้  ทั้ง ๆ ที่ยอมรับว่ากลัวนะคะ  เฮ้อ….

เรื่องบางเรื่องไม่น่าจะเกิดขึ้นมันก็เกิด  ด้วยการตัดสินใจเพียงวูบเดียว  อาจจะเกิดจากการพูดคุยกันที่ไม่ชัดเจนเพียงพอก็เป็นไปได้  แต่อย่าไปโทษคนอื่นเลยนะ  วันนี้กลับมาที่บ้าน  มานั่งย้อนถึงเหตุการณ์ทั้งวันที่ผ่านมาว่าเราได้ทำอะไรไปบ้าง  ก็รู้สึก “เบื่อตัวเอง” ขึ้นมา  เพราะรู้สึกว่า  เราน่าจะทำมันได้ดีกว่านี้หรือเปล่า  เราน่าจะเลือกอีกทางเลือกนึงหรือเปล่า  เพื่อให้ปัญหาต่าง ๆ มันน้อยกว่านี้  แต่ใครจะไปทราบเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นบ้างล่ะค่ะว่ามันจะเป็นยังไง  ก็ได้แต่เก็บเหตุการณ์ครั้งนี้ไว้เป็นบทเรียน  ไว้เป็นครูให้กับตัวเราเอง  เพื่อให้เราได้เรียนรู้ในสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเราอีกในอนาคตน่าจะดีกว่านะ 

อืม!  ได้ระบายมาพอสมควรล่ะ  ถึงแม้ว่ามันคงทำให้ความรู้สึกที่เกิดขึ้นไม่ได้ดีขึ้นมาก  แต่ก็ยังดีกว่าที่ไม่ได้ระบายอะไรเลย  เพราะไม่งั้น  “อกแตกตายแน่ ๆ”  อิอิ  เอาเป็นว่าวันนี้อาจจะไม่ใช่วันของเรา  แต่วันพรุ่งนี้เราจะพยายามทำให้ดีกว่าวันนี้  เพราะได้บทเรียนมาแล้วไงค่ะ  เพราะเราเป็นผู้เลือกทางเดินทั้งหมดให้ตัวเราเอง  หนิงเองก็เลือกที่จะทำให้ดีขึ้น  และเลือกที่จะเก็บบทเรียนในวันนี้ไว้เป็นสิ่งเตือนสติในการทำงานต่อไปข้างหน้า  พรุ่งนี้ตั้งใจที่จะไปปรับปรุงเรื่องราวบางอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ดีขึ้น  เพราะบางเรื่องมันก็เป็นสิ่งที่เหนือความคาดหมายของหนิงเหมือนกัน  ไม่รู้หรอกนะว่าจะเป็นยังไง  แต่ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลยแล้วปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้ต่อไป  เราก็แย่  คนรอบข้างก็แย่  ไม่เอาหรอกแบบนั้นนะ  สู้เรากล้าที่จะยอมรับในสิ่งที่เราคิดว่าเราทำผิดดีกว่า  เพราะคนทุกคนผิดกันได้ใช่ไห๊มค่ะ  หากถ้าเราเป็นคนที่ยอมก่อน  ต่อไปคนอื่นก็คงยอมที่จะรับเราเหมือนกัน  (หวังด้วยนะไม่ใช่ไม่หวัง  อิอิ)