Ning’s blog

ช่วงนี้ก็ได้แต่นั่งนับถอยหลังว่าเหลืออีกกี่วันจะได้เริ่มฝึกโยคะซักที  เพราะว่าห่างหายมาน๊าน นาน  จนรู้สึกว่ากล้ามเนื้อที่เคยสร้างมามันเริ่มคลายตัวเองลงไปแล้ว  มิหนำซ้ำยังทานมากขึ้นไปอีก  ดู ๆ แว้ว  ช่วงนี้หน้าท้องชักจะเริ่มคล้อย ๆ แล้วเหมือนกันนะคะ

ยังคิดอยู่เหมือนกันนะคะ  ถ้าถึงวันที่ 4 ก.ค. แล้ว  จะสามารถปรับตัวเองที่ต้องตื่นเช้ากว่าเดิม  แล้วก็ต้องมาทำท่าบำเพ็ญทุกขกิริยาเหมือนกับที่มีคนล้อ ๆ กันอยู่ไหวหรือเปล่า  ต้องเมื่อยแน่ ๆ เลย  แต่ยังไงก็ต้องทำให้ได้แหละค่ะ  เพราะว่าตั้งหน้าตั้งตารอมาจนขนาดนี้แล้ว  และหนิงเองก็รู้อยู่แล้วว่าผลที่จะได้รับมันไปไง  กลัวอย่างเดียว “กลัวใจตัวเองค่ะ”  อิอิ

ตอนนี้นอกจากนั่งนับวัน  ก็พยายามหาเพื่อน ๆ ไปร่วม class เพิ่มด้วยค่ะ  เพราะว่าการที่เรามีเพื่อนมาฝึกด้วยกันหลาย ๆ คน  ก็ดีนะคะ  เพราะนอกจากได้มามีคนแชร์เพื่อไม่ให้ครูมาดัดมามากเกินไป (อุ้ย! จริง ๆ แล้วครูมาจับก็ดีอยู่แล้วแหละค้า  แต่บางครั้งเรารู้สึกเหนื่อย  และต้องฝืนเยอะ  เลยต้องการให้คนอื่นมาช่วยแชร์ความรู้สึกอ่ะ) แล้ว  หลังจากจบ class เราก็ยังได้เมาท์กันอีก  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสับเพเหระ  หรือว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับโยคะก็ตามแต่  โดยเฉพาะเรื่องของโยคะถ้าเราได้พูดคุยกับเพื่อน ๆ บ้างจะทำให้เราเข้าใจมากขึ้นนะคะ  เพราะบางครั้งเวลาครูสอนให้กับเพื่อนข้าง ๆ หนิงก็จะมีแอบ ๆ ฟังบ้าง (แต่จริง ๆ แล้วไม่ควรทำนะคะ  เพราะจะทำให้เราไม่มีสมาธิในการฝึกค่ะ)  เพราะรู้สึกว่ามันจะทำให้เราเห็นภาพบางภาพมากขึ้น  หรือบางครั้งเราอาจจะไม่ได้เจอปัญหาแบบนั้นเราก็เลยไม่ได้ใส่ใจ  แต่พอไปได้ยินครูแนะนำเพื่อนเราก็มาสังเกตตัวเราเองมากขึ้นค่ะ

ยังไงก็แล้วแต่  วันที่ 4 ก.ค. นี้  หนิงตั้งใจไว้แล้วค่ะว่า  จะต้องไปฝึกให้ได้  ไม่ว่าจะตื่นสายหรือไม่ก็ตามค่ะ  แต่ก็ยังเสียดายแทนเพื่อน ๆ บางคนนะคะ  เพราะเห็นว่าจะไม่ได้กลับมาฝึกอีกด้วยเหตุผลส่วนตัวบางประการค่ะ  อันนี้ก็ค่อนข้างช่วยกันยากนะคะ  ได้แต่บอกว่า

“มาฝึกเถอะ  เพราะมันทำให้สุขภาพเราดีนะ  ทำให้เรามีสมาธิ  ลดความเครียดจากการทำงานหรือเรื่องส่วนตัวลงได้บ้าง  ถ้าเราไม่เริ่มต้น  หรือไม่พยายามหาทางมา  สุดท้ายเราก็จะมาฝึกไม่ได้  แล้วก็ไม่ได้มาในที่สุดนั่นแหละ  ต้องหาเวลาให้กับตัวเองกันบ้างนะคะ”

เย้!  จะรอ จะรอ จะรอ  ว่าแล้วดูโทรทัศน์ดีกว่านะ  อิอิ