Ning’s blog

ขึ้นไปอยู่กรุงเทพฯ เกือบ 2 อาทิตย์  ไม่ได้ฝึกโยคะเลยแม้แต่น้อย  คิดว่ามาเริ่มฝึกใหม่  ตัวน่าจะแข็ง  ความยืดหยุ่นน่าจะหายไปเยอะ

แต่  ผิดคาด!  ค่ะ  เพราะเมื่อวานนี้หนิงมาเริ่มฝึกวันแรก  ก็ไม่ได้คาดหวังกับการฝึกในวันนั้นมาก  กลับกลายเป็นว่าเราสามารถทำได้ดีขึ้น  และอาการที่เคยบาดเจ็บมาก่อนหน้านี้ก็หายหมด  ไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย  ก็เลยฝึกไปเรื่อย ๆ แต่ค่อนข้างเร่งตัวเองนิดหน่อยเพราะคิดว่าจะต้องมีประชุมประจำวัน  และยังต้องประชุมกับทีมงานทั้งวันอีก  ก็เลยกะว่าจะอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนเข้าประชุมซะเลย (ปกติหนิงจะประชุมก่อนแล้วค่อยมาอาบน้ำค่ะ)

วันแรกของการกลับมาฝึกใหม่  รู้สึกว่าดีค่ะขณะที่ฝึกนะคะ  แต่ก็ยังมีบางท่าที่ทำได้ไม่ดีเลย  คือ  ท่าประจำ back bend เจ้าเก่า (ไม่ได้ฝึกซ้อมมานาน  ไม่มีแรงยกตัวเองขึ้นเลยล่ะ)  และท่า head stand (ขึ้นไม่ได้เช่นกันค่ะ  ลองแค่รอบเดียวนะคะ  ก็เลยไม่ล้ม)   หนิงไม่อยากฝืนตัวเองมากเพราะเกรงว่าวันรุ่งขึ้นเราจะแย่  หนิงคิดไว้ตั้งแต่ต้นแล้วว่า 

วันนี้เราจะทำที่ทำได้

พอตกเย็นเริ่มรู้สึกเมื่อยนิด ๆ  ตกดึกหลับเป็นตายเลยค่ะ  ไม่รู้สึกอะไรเลยจนกระทั่งนาฬิกาปลุกตอน 06.45 น.  ขึ้นวันใหม่แล้ว  ยังลังเลอยู่นิดหน่อยว่าจะมาฝึกดีหรือเปล่า  เพราะก็ยังเมื่อยอยู่  แต่คิดไปคิดมาปลายเดือนก็ไม่ได้ฝึกอีกเพราะต้องขึ้นกรุงเทพฯ อีก  ก็เลยตัดใจไปอาบน้ำ  แต่งตัว

พอมาถึงห้อง  ก็เริ่มเลยค่ะ  สุริยะนมัสการ  โอ้โห  ก้มเกือบไม่ลง  แต่ก็แค่ประมาณ 2 รอบแรก  พอขึ้นรอบ 3 ก็พอก้มได้มากขึ้นหน่อย  ฝึกไปเรื่อย ๆ ก็ดีขึ้น  ไม่ค่อยรู้สึกอะไรมาก  กลายเป็นว่าวันนี้น่าจะทำ back bend ได้ดีขึ้นด้วยซ้ำไป (ไม่รู้คิดไปเองอ่ะป่าวนะคะ อิอิ)  หนิงก็พยายามทำจนถึงท่า head stand โดยไม่ข้ามท่าอื่นเลยนะคะ  เพียงแต่นับลมหายใจไม่ครบเท่านั้นเอง  ปรากฎว่ารอบแรกที่ทำ head stand  หนิงก็ล้มลงจนได้  กะว่าขึ้นอีกรอบถ้าล้มอีกก็หยุดก่อน  แต่ที่ไหนได้ขึ้นได้เฉย  แต่ก็ทำได้ไม่นานหรอกค่ะ  เพราะยังกังวลเรื่องประชุมอยู่  กลัวว่าจะเข้าประชุมไม่ทัน  ก็รีบ ๆ ทำท่าจบ  แล้วก็นอนพักเป็นศพ อุ๊ย! ไม่ใช่ค่ะ ท่าศพ เลย