Ning’s blog

อ่านหัวเรื่องแล้วอย่าเพิ่งตกใจหรือคิดไปไกลนะคะ  เพราะหนิงก็ยังคงวนเวียนเกี่ยวกับโยคะเนี๊ยแหละค่ะ  เมื่อวานนี้ด้วยความขี้เกียจเห็นฝนตกตั้งแต่เช้า  อากาศน่านอนมาก  ก็เลยตามใจตัวเองนอนต่อซะงั้น  ไม่ยอมมาฝึกโยคะเหมือนทุกวัน  อีกอย่างรู้สึกเมื่อยจากการที่หยุดไปหลายวัน  แล้วมาเริ่มฝึกได้ 3 วันกำลังได้ที่เลยล่ะ  เมื่อไม่ได้ฝึกตอนเช้าก็เลยจัดเตรียมชุดมาเผื่อว่าจะได้ฝึกรอบ Led Class ตอนหกโมงเย็น  แล้วก็ได้ฝึกจริง ๆ ด้วย  เกือบจะไม่ได้ฝึกเหมือนกันแหละ  เพราะต้องไปธุระที่ Bank  แต่คิดว่าน่าจะทันก็เลยตัดใจไปฝึกดีกว่า

นั่นแหละค่ะ  พอได้ไปฝึก  เนื่องจากวันนี้น่าจะมีคนเข้า Class น้อยกว่าทุกวัน  และเป็นรุ่น ๆ เดียวกันทั้งนั้น  ครูก็นำท่าทางต่าง ๆ พร้อมกับหายใจของครูไปเรื่อย ๆ แต่ขอบอกค่ะว่า  นี่ขนาดหนิงเองก็ฝึกมาพอสมควรแล้ว  และอีกอย่างหนิงเองก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองหายใจสั้นนัก  แต่ปรากฎว่า  ขณะที่ครูหายใจเพียงแค่ 5 รอบ  หนิงนับรอบหายใจของตัวเองได้ตั้ง 7-9 รอบแหนะ  มันก็เลยเป็นที่มาของหัวเรื่องว่า “ทำไมยาวจัง?”  ไม่ทราบว่าครูฝึกยังไงนะคะ  เพราะครูหายใจได้ยาวนานจริง ๆ ค่ะ  จนเรารู้สึกล้าไปเลยสำหรับการฝึกในบางท่า  เลยฝึกได้แต่เท่าไหร่ก็หมดเวลา

ก็ดีเหมือนกันนะคะ  เพราะการที่เราสลับมาฝึกแบบ Led Class บ้าง  ก็อาจจะทำให้เราได้อะไรใหม่ ๆ เพิ่มเหมือนกัน  เหมือนกับที่หนิงได้เมื่อวานนี้ไงค่ะ  หายใจย้าว ยาว  (ม่าย-รุ-ทาม-ด้าย-งาย)  และก็วันก่อนหน้าโน้น  หนิงก็ได้เรื่องกระโดดเวลาต้องทำท่าแยกขามาเหมือนกัน  ถ้าไปร่วมวันหน้าอีกคงจะได้เรื่องอื่นมาเพิ่มอีก  แต่คงต้องดูอีกครั้งค่ะว่าจะได้ฤกษ์เมื่อไหร่  เพราะจริง ๆ แล้วชอบฝึกตอนเช้ามากกว่า  เพราะเมื่อวานฝึกรอบเย็นไม่ค่อยได้เหงื่อเท่าไหร่  อาจเป็นเพราะห้องแอร์ด้วย  และเราเองก็หายใจไม่ตรงด้วยเนื่องจากต้องเปลี่ยนท่าตามครู  แต่ยังไงก็ต้องเข้าไปแจมอีกนั่นแหละค่ะ

ออ  ลืมบอกไป  พรุ่งนี้ที่ สุโข สปา มี work shop เรื่อง ปราณยมะ  ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับลมหายใจ  หนิงคงเข้าร่วมด้วยแน่นอน  อาจจะมีวิธีทำให้หนิงหายใจได้ยาวขึ้นก็ได้นะคะ  แล้วจะพยายามเก็บเนื้อหามาเล่าให้ฟังนะคะ