สรีระกับการฝึกโยคะ
ธันวาคม 18, 2008 at 8:55 am | In Ashtanga Yoga | Leave a CommentTags: Ashtanga Yoga, ขี้เกียจ, ท่านักรบ, ท่าโยคะ, สรีระกับโยคะ, อัษฎางคโยคะ, โยคะ, โยคะ สุโข สปา, โยคะภูเก็ต, yoga, Yoga Phuket
อย่างที่หนิงเคยบอกว่า แต่ละคนมีสรีระที่แตกต่างกัน ดังนั้น การฝึกโยคะในแต่ละท่า บางคนฝึกมาเป็นปีแล้วก็ยังทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ในขณะที่บางคนมาฝึกแค่วันแรกก็สามารถทำได้ค่อนข้างสมบูรณ์ทีเดียว
ที่หนิงเห็นชัด ๆ เลยก็คือ หนิงเองฝึกมาแล้วปีแก่ ๆ ในขณะที่เพื่อนร่วม class อีกคน ซึ่งอายุก็น่าจะมากกว่าหนิง และเขาก็เพิ่งฝึกได้แค่ 2 เดือนเอง พอดีช่างภาพของเราถ่ายติดพี่เขามาด้วย เห็นแล้วถึงขั้น อึ้ง-กิ้ม-กี่ อีกเช่นกันค่ะ เพราะปกติเวลาเราฝึกเราอาจจะไม่สามารถดูคนอื่น ๆ ได้ แต่พอถ่ายภาพออกมา ภาพมันฟ้องอีกแล้วอ่ะค่ะ ลองดูกันนะคะ

แล้วมาดูที่หนิงทำซิค่ะ อิอิ (อายจัง) แต่เพื่อเพื่อน ๆ จะได้เข้าใจชัดเจนมากขึ้น ยอมค่ะ

เห็นกันจะ ๆ ท่าที่เอามาให้ดูเรียกว่า “ท่านักรบ A” ค่ะ ความแตกต่างอยู่ที่ ขาที่อยู่ด้านหน้าจะต้องตั้งฉากกัน คือ ขาท่อนบนจะต้องขนานกับพื้น ส่วนขาด้านหลังจะต้องยืดตรง และแขนทั้งสองข้างจะต้องประกบกันเหนือศีรษะ โดยแขนจะต้องยืดตรงเช่นกัน ลำตัวจะต้องหันตรงไปทางขาด้านหน้า ซึ่งหนิงเองมีปัญหาหลายส่วนทำให้หนิงทำอาสนะนี้ได้ไม่ดีเท่าที่ควร
เพราะหนิงเองมีปัญหาเรื่องของสะโพกไม่เปิด ทำให้ไม่สามารถบิดขาให้ตรงไปด้านหน้า และกดสะโพกลงไม่ได้ ส่วนของแขนที่เหยียดได้ไม่ตรงก็เช่นกันค่ะ เป็นเพราะว่าไหล่หนิงติด รวมไปถึงอกที่ไม่ค่อยเปิดด้วยเช่นกันค่ะ
อย่างที่หนิงเคยบอกอ่ะค่ะว่า เมื่อก่อนหนิงเดินหลังโก่งมาก ๆ และห่อไหล่ด้วย ซึ่งเป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น ก็ปาเข้าไปเป็นสิบปีแล้ว จะให้กลับมาเป็นปกติได้ภายใน 2-3 ปีก็อาจจะลำบากหน่อย แต่นี่ก็ดีขึ้นแล้วนะคะ เพราะหนิงสามารถบังคับหลังตัวเองให้ตรงได้แล้ว เมื่อก่อนเวลาที่หนิงนั่งเก้าอี้หนิงจะไม่สามารถนั่งตัวตรงได้เลย หรือถ้านั่งได้ก็ไม่นาน นั่งแล้วจะปวดหลังมาก แต่ตอนนี้กลายเป็นว่ากลับกันเฉย เพราะว่าถ้าหนิงหลังงอเมื่อไหร่จะปวดหลังอ่ะค่ะ ถึงบอกไงค่ะว่าดีขึ้นจริง ๆ ยังไงก็จะพยายามฝึกเพื่อให้ส่วนต่าง ๆ ที่ยังติดขัดอยู่ให้ดีขึ้นไปเรื่อย ๆ ค่ะ
ถึงแม้ว่าสรีระหนิงจะมีปัญหาหนิงก็พยายามนะคะ ขอบอกว่าทรมานสุด ๆ แต่มันก็ได้ผลค่ะ แล้วคุณล่ะค่ะ สรีระคุณอาจจะฝึกได้ดีกว่าหนิงซะอีก หาวันเริ่มต้นให้ได้ แล้วใช้ความอดทนสักสองอาทิตย์ หลังจากนั้นสังเกตุว่าอะไรในตัวคุณเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แล้วคุณจะไม่อยากหยุดฝึกอีกเลย เหมือนกับหนิงและเพื่อน ๆ ใน class อีกหลายคน อุปสรรคอย่างเดียว คือ “ความขี้เกียจ” เอามันออกไปให้ได้นะคะ เอาใจช่วยค่ะ อิอิ
อ้อ ลืมแถมให้ดูอีกรูปของพี่เขา ว่าแข็งแรงแค่ไหน เพิ่งฝึกได้แค่ 2 เดือน ขึ้น Head Stand ได้เฉยเลย

ท้ายนี้ขอบอกเพิ่มเติมอีกนิดนึงว่า จากเหตุผลในเรื่องของสรีระทำให้คนที่ฝึกทีหลัง แต่มีความยืดหยุ่นและแข็งแรงดี ก็มีโอกาสที่จะฝึกโยคะได้ก้าวหน้ากว่าคนที่ฝึกมานานแล้ว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็คงจะเหมือนเรื่องกระต่ายกับเต่านั่นแหละค่ะ เพราะว่าต่อให้มีสรีระที่ดีแล้ว ไม่ว่าจะแข็งแรงดีและยืดหยุ่นดีเพียงใด แต่ไม่ฝึกก็เท่านั้นแหละค่ะ คนที่ฝึกประจำก็ต้องทำได้ดีกว่าแน่นอนค่ะ
No Comments Yet »
RSS feed สำหรับความเห็นต่อเรื่องนี้ TrackBack URI
ใส่ความเห็น
บลอกที่ WordPress.com . | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.
