ไม่รู้ว่า หวัด 2009 อ่ะป่าว

กันยายน 22, 2009 ที่ 3:50 am | บันทึกโพสใน แพทย์แผนไทย | 4 ความเห็น
ป้ายกำกับ: , , , , , , ,

เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา  หนิงต้องหยุดงานไปตั้ง 3 วันแหนะ  เพราะมีไข้  จริง ๆ แล้วเริ่มมีอาการตั้งแต่เช้าวันพุธ  เหมือนกับว่าจะเป็นภูมิแพ้  ซึ่งอาการแบบนี้มันไม่เกิดขึ้นกับหนิงนานแล้วนะ  ตั้งแต่ได้ฝึกโยคะมา  จากนั้นไม่กี่ชั่วโมงรู้สึกว่าตัวร้อน ๆ แต่ต้องเข้าประชุมก่อน  ก็อยู่ไปพักนึง  รู้สึกว่าต้องรีบทานยาก่อนดีกว่า  ด้วยความที่เป็นแพทย์แผนไทย  เราก็ต้องใช้ยาไทย  ดังนั้น  จึงทานยาตัวแรกคือ “จันทลีลา” เป็นยาแก้ไข้  ช่วยลดน้ำมูกและเสมหะ  รักษาปอด  ทานไป 3 เม็ด  พอเที่ยงก็ไปทานอาหารตามปกติ  แต่รู้สึกว่าอาการหนักขึ้นเล็กน้อย  ช่วงบ่าย ๆ ก็เลยต้องทานยาเพิ่มอีก 3 เม็ด  จริง ๆ แล้วมีอาการเจ็บคอร่วมด้วยนิดหน่อยจะต้องทาน “ฟ้าทะลายโจร” ควบคู่ไปด้วย  แต่ยาที่ office หมดพอดี  จากนั้นก็เริ่มจามเรื่อย ๆ จะทำไงดีล่ะ  เพราะบ่ายวันนั้นมีทั้งกิจกรรม Aqua ทั้งงานเลี้ยงของจุฬาอีก  ตกเย็นก็เลยต้องทานยาไปอีก 3 เม็ด  งด Aqua ไปก่อนเพราะสะสมคะแนนไว้ดี  ส่วนงานเลี้ยงกำลังลุ้นอยู่กะว่าถ้าจามมากก็ไม่ไป  เพราะเกรงว่าสังคมจะรังเกียจ  ปรากฎว่าโชคดี  อาการจามลดลง  จึงตัดสินใจไปงานเลี้ยง  ระหว่างที่อยู่ในงานช่วงท้าย ๆ รู้สึกว่าไข้จะเริ่มขึ้น  แต่ก็ต้องอยู่ในช่วงที่ต้องทนเพราะว่าเขามาประชุมกันด้วยก็ต้องรอให้การประชุมเสร็จ  ปาไปสี่ทุ่มกว่าเหมือนกัน

กลับถึงบ้าน  ก็อาบน้ำทานยา  แต่ครั้งนี้หนิงต้องทานยาอีกตัวเพิ่ม  คือ  “เบญจโลกวิเชียร” ควบคู่ไปกับ “จันทลีลา” เพราะหนิงว่าอาการไข้ตอนนี้น่าจะมีการติดเชื้อ  ตัวของเบญจโลกวิเชียรหรือยาห้าราก  เป็นตัวยาที่แก้อาการไข้ติดเชื้อต่าง ๆ ได้ดีค่ะ  ยาไทยเกือบทุกชนิดจะทานครั้งละ 3 เม็ด ก่อนอาหารเป็นเวลาอย่างน้อย 20 นาที  และก่อนนอน  ได้ยาไปเรียบร้อยก็ไม่ลืมที่จะเอาผ้าชุบน้ำมาไว้ข้าง ๆ ตัว  เพราะคืนนี้คงต้องขยันเช็ดตัวบ่อย ๆ แน่

เช้าขึ้นอีกวัน  หนิงรู้สึกว่าไข้ก็ยังคงมีอยู่  ไข้ครั้งนี้ไม่ได้สูงนะคะ  แต่มันไม่ค่อยหายเท่านั้นเอง  และปวดศีรษะมาก  หนิงปวดบริเวณจมูก  ลามมาเบ้าตา  หู  และปวดฟันด้วย  คิดดูนะคะว่ามันทรมานแค่ไหน  นอนก็ไม่ค่อยหลับค่ะ  เพราะอาการปวดหัวเนี่ยแหละ  ทำให้ต้องหยุดงานไปก่อน  ช่วงที่เป็นหนิงก็ต้องพยายามไม่พบเจอใคร  เวลาทานอาหารก็ต้องมาตักอาหาร  โดยใส่ mask และเอาไปทานที่ห้องนอนค่ะ  เป็นอย่างนี้อยู่ประมาณ 3 วัน 

ครั้งนี้หนิงแปลกใจมาก  เพราะปกติที่หนิงเป็นไข้มา  ปกติหนิงจะหายภายใน 1 วัน  หรืออย่างมากก็ไม่ถึง 2 วันเต็ม  แต่คราวนี้ทรมานจริง ๆ เลยไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นไข้หวัด 2009 หรือเปล่า  ยังไงก็แล้วแต่  วันนี้หนิงรู้ว่าตัวเองหายเป็นปกติแล้วล่ะ  และมีเรื่องแปลกอีกอย่างก็คือ  เป็นไข้คราวนี้ทานอาหารจุมาก ๆ ค่ะ  เหมือนกับเพิ่มขึ้น 2 เท่าก็ว่าได้  มันอยากทานไปหมด  ยิ่งได้มะขามคลุก, ส้มกับน้ำปลาหวาน  สุดยอดมาก ๆ เลยค่ะ

มันกำลังจะเป็น Back bend แล้วจริง ๆ นะ

กันยายน 6, 2009 ที่ 10:14 am | บันทึกโพสใน Ashtanga Yoga | 1 ความเห็น
ป้ายกำกับ: , , , , , , ,

อย่างที่หนิงบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่า  ช่วงหลังมาหนิงพยายามฝึก back bend มากขึ้น  จนทำให้หนิงมีอาการปวดหลังบ้าง  ตอนนี้มันน่าจะเป็นผลแล้วล่ะ  เพราะอาทิตย์นี้เกือบทั้งอาทิตย์ที่หนิงแทบจะไม่ได้ฝึกโยคะเลย  ตั้งแต่วันอาทิตย์ที่แล้ว  หนิงได้เริ่มฝึกอีกครั้งก็เมื่อวานนี้เอง  หนิงเข้าไปฝึกใน class Level 1 ซึ่งคิดว่าไม่น่าจะมีการทำท่า back bend แล้ว  แต่ที่ไหนได้  กลายเป็นว่าครูสอนให้ขึ้น back bend ด้วย  หนิงคิดไปเองว่าดูท่าจะทำไม่ได้แน่ ๆ เลย  เพราะไม่ได้ฝึก  แต่กลับกลายเป็นว่า  พอครูให้ warm up นิดหน่อยแล้วก็ให้ขึ้นท่าเลย  หนิงกลับขึ้นได้เฉย  และไม่ใช่ขึ้นศีรษะเลี่ยพื้นอีกต่างหาก  เห็นจอยเพื่อนเก่าบอกว่าขึ้นได้ดีแล้วล่ะ  ดีใจมาก ๆ ค่ะ

พอมาวันนี้  หนิงตั้งใจมากที่จะเข้าไปฝึก class Ashtanga  และก็สมความปรารถนา  ขอเล่าเรื่องอื่นให้ฟังกันก่อนนะคะว่า  ปกติที่ สุโข ไม่มีการเรียนการสอนโยคะในวันอาทิตย์  แต่วันนี้เป็นวันแรกที่เขาเริ่มสอนวันอาทิตย์ด้วย  ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงตารางการเรียนไปหลาย class เหมือนกัน  ก็ค่อนข้างเป็นประโยชน์กับผู้เรียนเหมือนกันค่ะ  เพราะมีโอกาสมาเรียนได้ทุกวัน  ทำให้พวกเราได้ฝึกร่วมกับนักเรียนใน class อื่น ๆ ด้วย  เพราะปกติจะเจอกันเฉพาะนักเรียนใน class เดียวกันเท่านั้น

วันนี้ครูให้พวกเราฝึกกันเต็มซีรี่ส์เลย  ดีมาก ๆ ค่ะ  และที่จะบอกถัดไปก็คือ  การฝึก back bend ของหนิงในวันนี้ก็รู้สึกว่าหนิงทำได้ดีขึ้น  แต่ช่วงที่หนิงขึ้นสุดแล้วต้องค้างไว้  หนิงยังไม่สามารถหายใจได้เต็มที่  บางครั้งยังลืมหายใจไปด้วยซ้ำ  โดยปกติต้องค้างไว้ 5 ลมหายใจ  แต่วันนี้หนิงแค่ยกขึ้นค้างไว้  กลั้นลมหายใจไว้นิดหน่อย  หมดลมแล้วก็ลดตัวลง  ได้แค่นี้ก็ดีใจแทบแย่แล้วล่ะค่ะ  ไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอกค่ะว่ามันทรมานแค่ไหน  แล้ววันหน้าจะเอาผลงานมาโชว์ให้ดูนะคะ

ข้อคิดในการทำงาน

กันยายน 6, 2009 ที่ 9:58 am | บันทึกโพสใน HR. | 4 ความเห็น

หลาย ๆ ครั้งที่ผ่านมา  ตั้งแต่ที่หนิงได้มาอยู่ภายในร่มเงาของ บริษัท สุโข สปา  หนิงได้มีโอกาสฟัง MD ของบริษัทฯ กล่าวให้ข้อคิดกับพวกเราที่อยู่ในระดับผู้บริหารว่า  อยากให้พวกเราทำงานกันโดยยึดเอาแบบอย่างมาจาก 3 รูปแบบ 3 ชาติ  ได้แก่

  • ขยันแบบคนจีน
  • มีน้ำใจแบบคนไทย
  • มีระบบแบบฝรั่ง

หนิงชอบมาก ๆ เลยนะคะ  กับ 3 นิสัยของ 3 ชนชาติ  ที่ MD ของเรานำมาให้พวกเราเอาเยี่ยงอย่าง  เพราะถ้าทำเอาทั้ง 3 นิสัยมารวมกันได้  รับรองว่าคงไม่มีใครสู้ชาวสุโขของเราได้แล้วล่ะจริงไห๊มค่ะ

แต่ในความเป็นจริง  คำพูดต่าง ๆ ไม่ว่าจะพูดไปกี่ครั้งกี่หน  สิ่งที่ผ่านเข้ามาเพียงชั่วครั้งชั่วคราวจะไปสู้จิตใต้สำนึกที่พวกเขาเป็นกันอยู่ได้  เพราะคนเราทุกคนหนิงว่าไม่ใช่แค่มนุษย์เท่านั้นนะคะ  สิ่งมีชีวิตทุกชีวิตต่างก็มีเหมือนกันนั่นก็คือ  “การเอาตัวรอด”  ดังนั้น  เมื่อแต่ละคนต้องเผชิญกับปัญหาการเอาตัวรอดของคนก็จะแตกต่างกันออกไป  ซึ่งบางครั้งสิ่งนั้นมันถูกตัดสินใจทำโดยไม่ได้คิดคำนึงถึงด้วยซ้ำไปว่าจะกระทบกับใครบ้าง  มันจะเป็นเรื่องที่ครั้งนี้จะต้องใช้ระบบหรือน้ำใจกันนะ  จะเป็นอะไรก็ตามแต่เราต้องเป็นผู้ได้เปรียบเสมอหรือเปล่า  ถ้าใช่ก็ควรเป็นแบบนั่นแหละ  อิอิ  ไม่รู้โดนใครบ้างหรือเปล่านะ  แม้แต่หนิงเองก็เป็นแบบนี้เหมือนกันค่ะ  ก็อย่างที่บอกหนิงก็มีสัญชาตญาณการเอาตัวรอด 555

ไม่ว่าจะยังไงสำหรับตัวหนิงเองซึ่งต้องยอมรับกับตัวเองเหมือนกันกับประสบการณ์ด้านการทำงาน  เพราะหนิงเพิ่งเริ่มต้นชีวิตในบริษัทฯ ที่มีระบบได้ไม่นานนัก (ประมาณ 5 ปีมานี้เอง)  ทำให้บางอย่างเราเองก็ต้องเรียนรู้กับสิ่งนั้น ๆ เหมือนกัน  จากวันที่หนิงเริ่มต้นกับสุโข จนกระทั่งวันนี้  หนิงคิดเสมอว่า  หนิงได้รางวัลชีวิตมากมายกับโอกาสต่าง ๆ ที่หนิงได้รับ  ทำให้เรารู้จักคิด  รู้จักปฏิบัติมากขึ้น  รู้สึกว่าเราโตมากขึ้น  ซึ่งไม่ได้โตแต่ตัว  แต่รู้ว่าตัวเองมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น  ทำให้หนิงรู้แล้วว่า  คำว่า “ประสบการณ์” มันมีความสำคัญจริง ๆ

ดังนั้น  การที่มีการกำหนดคุณสมบัติในการทำงานว่า  จะต้องมีประสบการณ์  จะต้องมีวัยวุฒิ  คุณวุฒิ  ต่าง ๆ นั้น  หนิงเริ่มเห็นความสำคัญของมันแล้วจริง ๆ นะ  เพราะมันเห็นได้ชัดจริง ๆ  แต่มันก็ไม่เสมอไปเหมือนกันค่ะ  อิอิ

บลอกที่ WordPress.com . | Theme: Pool by Borja Fernandez.
รายการ และ ข้อคิดเห็น feeds.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.