Ning's blog

ทำไมต้องฝืนให้เจ็บตัวด้วย

หลังจากที่กลับมาฝึกใหม่กับครู William หนิงรู้สึกว่าครูได้สอนท่ายาก ๆ ที่ต้องใช้ทั้งกำลังแขน  กำลังหน้าท้อง  และการเปิดอกให้กับพวกเราเยอะมาก ๆ  แต่ในขณะเดียวกันก็ยังมีอีกหลาย ๆ คนที่ยังไม่พร้อม  ซึ่งมุมมองตรงส่วนนี้อาจจะแตกต่างกันในการฝึก

สำหรับหนิงแล้ว  การฝึกท่าใหม่ ๆ และเป็นท่าที่ยาก ๆ หนิงมักจะใช้ความระมัดระวังสูง  เพราะกลัวได้รับการบาดเจ็บ  ซึ่งก็เห็นเพื่อน ๆ หลายคนในห้องหัวโขกพื้นไปบ้าง  ซึ่งบางคนก็สุดแสนจะทรหดอดทนจริง ๆ เพราะไม่ว่าเธอจะเจ็บเนื้อเจ็บตัวยังไงเธอก็ยังไม่ลดความพยายามที่จะฝึกลงเลย  ซึ่งหนิงเองจะไม่ฝืนตัวเองมาก  แต่จะพยายามฝึกเรื่อย ๆ โดยที่เราจะพยายามให้ร่างกายเราคุ้นเคย  เพราะเราคงไม่สามารถที่จะทำในสิ่งใหม่ ๆ ได้ภายในวันสองวันอยู่แล้ว  และมันจะเป็นการป้องกันการบาดเจ็บได้ด้วย 

เช่นท่า Hand Stand ครูพยายามให้พวกเราขึ้น  โดยขึ้นจากข้างฝาก่อน  ซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกต้อง  หรือไม่งั้นก็ให้ฝึกขึ้นกลางห้องเลย  แต่อย่างน้อยก็ยังมีเพื่อนคอยจับขึ้นให้  และช่วยพยุงเราไว้ตลอดเวลาจนกระทั่งลง  แบบนี้ก็เห็นด้วยอีก  แต่ประเภทที่พยายามจนเอาหน้าจุ่มพื้นนี้หนิงก็ว่าไม่น่านะคะ  เพราะเราต้องพยายามฝึกสร้างกำลังแขน  และการเรียนรู้ให้กับตัวเราให้ได้ก่อน

อีกท่าก็คือการ Drop Back เพื่อทำสะพานโค้ง หรือ Back bend ซึ่งตรงนี้แหละที่หนิงเห็นแต่ละคนเอาหัวโขกพื้นกันละนาว  ยกเว้นหนิง  เพราะหนิงรู้ตัวเองดีว่า  การโค้งหลังของเรายังไม่ปัญหา  และเรายังมีกำลังหน้าขาที่ไม่เพียงพอ  รวมไปถึงการเปิดหน้าอกด้วยซึ่งถ้าอกและไหล่ไม่เปิด  เราก็จะไม่สามารถยืดแขนตรงออกไป  เพื่อให้ฝ่ามือถึงพื้นก่อนได้  ดังนั้นส่วนที่ถึงพื้นก่อนก็จะเป็นหัวของพวกเรานั่นเอง  ท่านี้แหละที่หนิงรู้สึกว่าทุกคนเสี่ยงมาก ๆ กับการฝึก  ถึงแม้ว่าครูจะให้ไปฝึกบนสนามหญ้าเพื่อลดการกระแทกแล้วก็ตาม  แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่บาดเจ็บเลย  เพราะจริง ๆ แล้วเราควรจะค่อย ๆ ฝึก  จนรู้ตัวเองว่ากำลังและความสามารถในการทำท่านี้ดีพอแล้ว  จึงค่อยไปฝึกลงเอง  เพราะไม่งั้นก็จะได้รับการบาดเจ็บอย่างแน่นอน

หนิงคิดว่าเราฝึกเพื่อการออกกำลังกาย  เพื่อปรับปรุงจิตตัวเอง  ดังนั้นเราก็ควรจะต้องรู้จักตัวเอง  และอยู่บนทางสายกลางด้วย  เพราะการที่เราฝืนตัวเองมากไปจนกระทั่งได้รับบาดเจ็บจะไม่มีใครมารับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้  นอกจากตัวเราได้รับกับสิ่งที่มากระทบนั้นเอง  แล้วมันจะคุ้มกันหรือเปล่า  กับสิ่งที่เรามีความอยากคืออยากทำอยากฝึกให้ได้ในวันนั้น 

ซึ่งจริง ๆ แล้วบางคนอาจจะเห็นต่างจากนี้  คือ  อาจจะมองว่าไม่ฝึกไม่ฝืนแล้วจะทำได้เหรอ  ในความหมายที่หนิงบอกคือ  ยังไงก็ต้องฝึกและต้องฝืนแต่อยู่ในขอบเขตที่เรารู้ตัวเองว่าแค่ไหน  ไม่ใช่ปล่อยตามสบายเลย  ซึ่งส่วนนี้หนิงคิดว่าทุกคนคงเข้าใจดี

สุดท้ายนี้  หนิงก็ขอให้ผู้ฝึกโยคะทุกคน  มีความสุขกับการฝึกโยคะนะคะ