วันอำลา
มิถุนายน 26, 2010 ที่ 7:23 am | บันทึกโพสใน ผู้หญิงคิดบวก | 4 ความเห็นป้ายกำกับ: ของขวัญ, ของฝาก, งานอำลา, งานเลี้ยง, ตุ๊กตา, ร้านฝรั่ง, สร้อยคอ, หนังสือ, เสื้อสตรี
เมื่อวันที่ 24 มิ.ย. ที่ผ่านมา ที่ office ทั้ง 2 ที่ ได้เลี้ยงส่งหนิงกัน อิ่มแป้ไปเลย
มื้อเที่ยงที่ SE ซึ่งเป็นบริษัทที่บริหารในส่วนของสาขาเป็นคนเลี้ยงที่ร้านฝรั่ง ข้าง Index ลองดูหน้าตาอาหารกันหน่อยนะคะ
เป็นไงค่ะ หน้าตาน่าทานไห๊ม อิอิ
พอตกกลางคืน หนิงไม่ได้เก็บภาพบรรยากาศมาหรอกนะคะ จะอยู่ในกล้องของ GM. มากกว่า ยังไม่ได้ดูเลย แต่มีสิ่งที่นำมาให้ดูคือ ของขวัญที่เหล่าบรรดาน้อง ๆ เพื่อน ๆ ที่ทำงานเขาตั้งใจนำมาให้มากกว่า ก็อย่างที่เห็นในภาพด้านบนนั่นแหละ เขาน่ารักกันมาก ๆ เลยค่ะ
ถ้าพูดกันถึงความรู้สึก ถึงแม้ว่าจะมีบางช่วงที่เศร้า หรือแม้บางคนที่เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แต่หนังสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ทุกคนมีให้จริง ๆ ค่ะ มันอบอุ่นจนหนิงเองพูดไม่ออกเลยล่ะ
ได้ถ่าย VDO การฝึกโยคะครั้งแรก
มิถุนายน 18, 2010 ที่ 3:34 pm | บันทึกโพสใน Ashtanga Yoga | 3 ความเห็นป้ายกำกับ: Ashtanga Yoga, ซีดี โยคะ, ฝึกโยคะ, วีดีโอ โยคะ, สอนโยคะ, เทศบาลป่าตอง โยคะ, เรียนโยคะ, CD yoga, VDO yoga
เมื่อวานนี้ หนิงกับเพื่อน ๆ คือจอยกับคุณกุ้ง ได้เป็นแบบการฝึกโยคะให้ทางเทศบาลป่าตองถ่าย VDO การฝึก แต่ขอบอกว่าเมื่อวานไม่มีใครพร้อมสักคน บังเอิญว่าก่อนไปฝึกพวกเราสามคนแอบเข้า 7/11 กันมา จะพลาดเหรอค่ะ หนิงหนักสุดเพราะทานทั้ง Hot dog, น้ำผลไม้ แล้วก็ยังมียาคูลล์อีก 2 ขวด น้ำอีกนิดหน่อย ส่วนคุณกุ้งก็มี Hot dog กะนม แต่จอยดื่มแต่น้ำอัดลมแก้วเดียว
ทำให้หนิงกับคุณกุ้งเจอปัญหาขณะที่ฝึกคืออาการจุก ตั้งแต่ท่าแรก ๆ เลยล่ะ อิอิ ไม่น่าเลยเรา ประมาทไปหน่อย
ส่วนปัญหาอื่น ๆ ที่ทำให้พวกเราไม่ค่อยสมบูรณ์ก็เพราะว่า หนิงกับคุณกุ้งตั้งแต่มาสอนเราแทบไม่ได้ทำการฝึกเลย ร่างกายอาจจะไม่ค่อยพร้อมเท่าไหร่ และหนิงเองก็่ค่อนข้างปวดหัวจากการทำงานมาด้วย ส่วนจอยก็ปวดเท้าอยู่ แต่พวกเราก็พยายาม และตั้งใจทำอย่างที่สุด ก็ได้คุยกันตั้งแต่ต้นก่อนที่จะถ่าย VDO กันแล้วว่า ได้แค่ไหนก็แค่นั้น ไม่ต้องคิดมาก อย่างน้อยก็ทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน
พวกเราได้คุยกันว่า เราจะถ่ายแบบสั้น ๆ คือจะทำสุริยนมัสการ A&B แค่อย่างละ 2-3 รอบ รอบละ 3 ลมหายใจ ส่วนท่าอื่น ๆ จะทำแค่ 3 ลมหายใจตลอด แต่ก็มีมากกว่าบ้างเพราะก็ค่อนข้างเหนื่อยเหมือนกัน แต่ละคนก็มีอู้ ๆ กันบ้าง แล้วแต่สะดวก อิอิ แต่หนิงว่าพวกเราน่าจะทำออกมา OK ในระดับนึง เพราะเรารู้ตัวกันดีว่ายังไงเราก็ไม่สามารถทำได้สมบูรณ์ทุกท่า เพราะแต่ละคนก็มีจุดบอดที่แตกต่างกันไปตามสรีระของตัวเอง อย่างน้อยเราก็ได้เห็นตัวเองมากขึ้น แล้วก็ได้เป็นแนวทางในการฝึกต่อของนักเรียนค่ะ
วันนี้คิดว่าจะได้ CD กลับมาดูซะแล้ว แต่ต้องแห้วเพราะทางเจ้าหน้าที่ยังทำไม่เสร็จแหละ … เสียดายจัง สัญญาค่ะ ถ้าได้มาแล้ว จะพยายามตัดต่อเอามาให้ดูกันอย่างแน่นอนค่ะ
ท่า Prasarita Padottanasana B
มิถุนายน 15, 2010 ที่ 4:38 pm | บันทึกโพสใน Ashtanga Yoga | 2 ความเห็นป้ายกำกับ: ครูโยคะ, ท่าโยคะ, ประสาริตะ ปาโทตตานาสนะ B, ฝึกโยคะ, วีดีโอโยคะ, สอนโยคะ, Feet Spread Intense Stretch Posture, Prasarita Padottanasana B
นี่เป็นช่วงหนึ่งของการสอนที่เทศบาลป่าตองค่ะ ในท่า Prasarita Padottanasana B, Feet Spread Intense Stretch Posture, ประสาริตะ ปาโทตตานาสนะ B
ซึ่งท่านี้มีสิ่งที่สำคัญคือ
- การยืนจะต้องหันหัวแม่โป้งเข้าใน (หันเข้าหากัน) ส้นเท้าออกนอกเล็กน้อย
- ความกว้างของฝ่าเท้า ต้องไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป คือต้องดูความยาวของขาแต่ละคน และช่วงความยาวของลำตัวให้เหมาะสมกัน
- ขณะที่ก้มตัวลง ให้ยืดหลัง และพยายามแอ่นหน้าอกลงก่อน พร้อมกับยืดคางไปด้านหน้า
- พยายามบีบข้อศอกเข้าด้านใน
- หลังต้องตรงเสมอ
การหายใจ
- หายใจเข้า กางแขนออก
- หายใจออกเอามือเท้าสะเอว
- หายใจเข้ายืดอกขึ้น
- หายใจออกแอ่นหน้าอกลง
- ค้างไว้ 5 รอบหายใจ
- ตามองที่ปลายจมูก
- หายใจเข้ายกตัวขึ้น
- ตัวตั้งตรงหายใจออก
สำหรับการเข้าไปช่วยของครูผู้ฝึก จะต้องระวังเรื่องการยืดหลังของผู้ฝึกด้วย สำคัญมาก ๆ ค่ะ
บรรยากาศการสอนครั้งที่ 24
มิถุนายน 14, 2010 ที่ 3:46 pm | บันทึกโพสใน Ashtanga Yoga, Uncategorized | 1 ความเห็นป้ายกำกับ: Ashtanga Yoga, ครูโยคะ, ภาพการสอน, ภาพอาสนะ, ภาพโยคะ, สอนโยคะ, โยคะป่าตอง, โยคะภูเก็ต, yoga, Yoga Phuket
ก่อนหน้านี้พวกเราทำการเรียนการสอนกันที่สนามหญ้าบริเวณหน้าเทศบาลป่าตอง แต่ช่วงหลัง ๆ เข้ามาฝึกด้านในอาคารของเทศบาลป่าตอง เพราะเจอฝนบ้าง เจออึสุนัขบ้าง เจอฝุ่นบ้าง (คือเขาเพิ่งมาตัดหญ้าอ่ะค่ะ วันหลัง ๆ หญ้าโตไม่ทัน เลยฝุ่นตลบไปหน่อย) เข้ามาฝึกในอาคารก็ดีหน่อยค่ะ เหงื่อเยอะกันดีจัง แต่ละคนเหมือนกับอาบน้ำกันเลยเชียวล่ะ
วันนี้ได้โอกาสดี 9mot หยุดงานพอดี และก็ไม่ติดงานอะไร หนิงเลยขอให้มาช่วยถ่ายรูปตอนที่ทำการเรียนการสอนให้หน่อย สรุปแล้วก็ได้ทั้งภาพถ่ายและวีดีโอเลยดีจัง ส่วนวันที่ 17 ทางเทศบาลป่าตองก็เตรียมถ่ายวีดีโอแล้ว หนิงได้ชวนจอยเพื่อนซี้มาร่วมโชว์ทั้งซีรี่ส์ให้นักเรียนดูค่ะ ว่าแล้วเรามาดูกันเลยดีกว่านะคะ
เห็นไห๊มค่ะ นี่คือสิ่งที่คนที่เป็นครูภาคภูมิใจที่สุด คือ สอนให้ทุกคนเข้าใจ สามารถทำได้ และสิ่งที่ทำให้ภูมิใจยิ่งขึ้นไปอีกก็คือ ภาพที่เห็นเป็นการฝึกเพียงแค่ 24 วันเท่านั้น แล้วหนิงจะเอารูปของนักเรียนแต่ละคนที่ฝึกมาให้ดูอีกในวันหน้านะคะ
เริ่มต้นการอำลา
มิถุนายน 12, 2010 ที่ 8:03 am | บันทึกโพสใน ผู้หญิงคิดบวก | 2 ความเห็นป้ายกำกับ: ลาออก, อำลา, เลี้ยงส่ง
วันนี้เป็นวันแรกของการเริ่มเลี้ยงส่ง ”การลาออก” ของหนิงแล้ว มื้อเที่ยงที่ผ่านมาคุณก้อย เลขา GM. ก็พาไปเลี้ยงโดยไม่ได้ตั้งตัวเลย เย็นนี้น้อง ๆ ที่โรงเรียนก็พาไปเลี้ยงอีก พอดีหนิงเองก่อนหน้านี้จะคลุกคลีทำงานอยู่กับน้อง ๆ ที่โรงเรียนเยอะเหมือนกัน ก็หนิงเป็นผู้จัดการสปามาก่อน ทั้งสอนนวด ทั้งต้องบริหาร สุดท้ายต้องไปบริหารโรงเรียนด้วย ซึ่งปัจจุบันตำแหน่งที่โรงเรียนก็ยังคงเป็นผู้อำนวยการอยู่
วันแรกที่น้อง ๆ เขารู้ ได้ข่าวว่าตกใจกันพอสมควรเหมือนกัน เพราะไม่ว่าใคร ก็มักพูดเหมือนกันว่า
ไม่คิดว่าพี่หนิงจะลาออกจากที่นี่เลย
หนิงบอกได้ว่าทุก ๆ จริง ๆ ที่บอกกับหนิงแบบนี้ ก็อย่างที่ทราบกันก่อนหน้านี้นั่นแหละ ว่าหนิงเองก็เป็นส่วนหนึ่งของการก่อตั้งที่นี่มาก่อน ความรักความผูกพันมันก็มีพอสมควร แต่ว่าไปแล้วก็ใจหายไม่ใช่เล่นเหมือนกันนะคะ
เลยแต่เลี้ยงส่งคนอื่น ครั้งนี้เป็นครั้งแรกจริง ๆ ถ้าถามใจลึก ๆ จริง ๆ แล้วไม่อยากให้มีการเลี้ยงส่งเลย เพราะรู้สึกเน้นย้ำกับการ “จากลา” คิดแล้วเศร้าจัง…
นับถอยหลัง 7 วัน
มิถุนายน 12, 2010 ที่ 7:56 am | บันทึกโพสใน Ashtanga Yoga | ใส่ความเห็นป้ายกำกับ: ครูโยคะ, ป่าตอง, ฝึกโยคะ, สอนโยคะ, โยคะป่าตอง, โยคะเทศบาลป่าตอง
หนิงกับคุณกุ้งได้สอนโยคะที่เทศบาลป่าตองมา 23 วันด้วยกัน ซึ่งเราสอนกันเวลา 17.00-19.00 แต่ส่วนใหญ่จะเริ่มก็เกือบ ๆ 17.30 โน้นแหละ แต่เมื่อวานนี้ซิ พวกเราไปกันสายปาไปเกือบหกโมง เพราะติดประชุมอยู่ นี่ขนาดออกจากที่ประชุมก่อนนะเขายังประชุมกันไม่เสร็จด้วยซ้ำ เลยฝากน้องอีกคนให้อยู่ฟังไปก่อน เพิ่งทราบเมื่อเช้านี้ว่า สรุปเขาประชุมกันถึงเกือบหกโมงเลยทีเดียว เรื่องที่เราตั้งอกตั้งใจอยากรู้สุดท้ายก็ไม่ได้พูดถึงเลย เพราะเวลาล่วงเลยมามากแล้ว
สิ่งที่ทำให้หนิงตกใจเมื่อวานนี้ก็คือ เราไปสาย ตอนแรกก็ลุ้นว่านักเรียนจะว่ายังไงกันบ้าง จะกลับไปแล้วบางส่วนหรือเปล่า แต่แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยค่ะ เพราะนักเรียนทุกคนกำลังฝึกกันเองอย่างขมักเขม้นมาก ทุกคนช่วยกันบอกว่าท่าไปแล้วต้องทำยังไง เพราะรูปแบบที่เราสอนคือ Ashtanga Yoga ซึ่งเป็นรูปแบบที่ตายตัว ท่าทุกท่าจะเรียงเหมือนเดิมทุกครั้ง และเหมือนกันทั่วโลก และตอนที่เราสอนก็พยายามฝึกให้นักเรียนจำท่ากันเองด้วย เพราะเขาจะได้นำไปฝึกต่อที่บ้านได้
ตอนที่ไปถึงเขาก็ฝึกกันจนถึงท่า Utthita Parshvalonasana B พอดี หลังจากนั้นเราก็ไปสอนต่อ นักเรียนทุกคนดูจริงจังกับการฝึกมาก ๆ และขอบอกว่าพัฒนาการของพวกเขาไปได้ดีจริง ๆ ค่ะ แต่มาถึงช่วงท้ายที่ทำท่า Head Stand หรือ Shirshasana ซึ่งปกติเราจะให้พวกเขาฝึกแค่การบริหารแขนเท่านั้น (อาจจะมีบางคนที่เคยลองขึ้นข้างฝาบ้าง แต่น้อยมาก) แต่วันนี้เนื่องจากพวกเรามาช้าด้วย ก็เลยชดเชยด้วยการให้พวกเขาลองขึ้น Head Stand ข้างฝาผนังลองดู หลายคนยังไม่เคยลอง แต่พอเห็นเพื่อน ๆ ลองขึ้นแล้วก็บอกว่าไม่ยากอย่างที่คิด โดยเฉพาะตอนที่พี่วิมาลอง ครั้งแรกชวนเท่าไหร่ก็ไม่ยอมขึ้น แต่หนิงมองว่าพี่วิน่าจะขึ้นได้สบาย ๆ ซึ่งพี่วิเขาค่อนข้างตัวใหญ่ แต่ขอบอกว่าพี่เขาใหญ่ทั้งตัวและใจจริง ๆ เพราะเขาตั้งใจฝึกมาก ๆ ไม่ว่าจะเป็นท่าไหนทำหมด ไม่มีบ่นเลย อย่างน้อยก็พยายามทำ สรุปพี่วิก็ตัดสินใจมาลอง พอขึ้นเสร็จเชียร์เพื่อน ๆ ให้ลองใหญ่เลย บอกว่าง่ายกว่าท่าข้าวต้มมัดตั้งเยอะ (ท่า Marichyasana ซึ่งลักษณะการบิดตัวรัดตัวเยอะ เลยเรียกกันว่า ข้าวต้มมัดอ่ะ)
เลยทำให้มีอีกหลายคนมาลองดู สนุกสนานกันยกใหญ่ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจากปกติที่เราเลิกกันประมาณทุ่มนึง เมื่อคืนเราเลิกกันเกือบสองทุ่มเลยทีเดียว แต่อย่างน้อยก็เห็นหลาย ๆ คนปลื้มอกปลื้มใจกับการขึ้น Head Stand ของตัวเอง ถึงขั้นถ่ายรูปเก็บไว้ก็มีนะคะ ทำเอาครูก็ปลื้มไปด้วยเหมือนกัน อิอิ
เหลืออีก 8 วัน
มิถุนายน 10, 2010 ที่ 4:05 pm | บันทึกโพสใน Ashtanga Yoga | ใส่ความเห็นป้ายกำกับ: Ashtanga Yoga, ครูโยคะ, ป่าตอง, สอนโยคะ, สอนโยคะป่าตอง, สุริยนมัสการ 108, เทศบาลป่าตอง
ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ ว่าตอนนี้หนิงสอนนักเรียนที่เทศบาลป่าตองมาได้เพียงแค่ 22 วัน เพราะความรู้สึกเหมือนกับสอนกันมานาน แล้วก็รู้สึกว่านักเรียนเขามีพัฒนามาก ๆ ไม่ได้ชมครูนะคะ แต่มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ค่ะ โดยส่วนใหญ่เลยนะคะที่สามารถทำได้ หากเทียบกับตอนที่หนิงฝึก กว่าจะได้ขนาดที่เขาฝึกกันตอนนี้ก็คงจะปาไปเป็นปีเลยทีเดียว
ได้ข่าวมาอีกนะคะว่า อาจจะมีการติดต่อให้สอนอีกในช่วงปีงบประมาณหน้า แต่อาจจะเหลือแค่อาทิตย์ละ 2 วัน หนิงก็กำลังลุ้นอยู่เหมือนกัน เพราะเวลาไม่ค่อยอำนวยเลย เนื่องจากปกติหนิงเลยงาน 5 โมง แต่หนิงอยู่ในหานแหนะ กว่าจะขับรถถึงป่าตอง คงจะปาไปเกือบหกโมงแน่ ๆ เลย และหนิงคงไม่สามารถออกจากงานก่อนเวลาได้เป็นแน่ ก็เพิ่งเริ่มงานกับเขาได้ไม่กี่เดือนเอง กว่าจะกล้าขอของ สุโข หนิงก็ทำงานมาตั้ง 7 ปีแล้วนะ อีกอย่างที่ สุโข เป็นเวลาเข้างานแบบ Open time ซึ่งช่วงก่อนหน้านี้ หนิงเองก็ทำงานอยู่ที่ office ค่อนข้างเยอะ ถ้าเทียบกับเวลาที่หนิงขอออกก่อนเวลาวันละครึ่งชั่วโมง บางวันก็ไม่ถึงนั้น มันก็น้อยนิด (อันนี้ค่อนข้างคิดเข้าข้างตัวเองอย่างแรง ไม่ควรเอาเยี่ยงอย่างนะคะ อิอิ)
ใกล้วันสิ้นสุดการสอนเต็มที หนิงก็ได้แปลนการสอนสองวันสุดท้าย คือวันที่ 21 และ 22 ไว้คือ วันที่ 21 หนิงจะทำการฝึก Ashtanga Yoga แบบย่อให้ดู คือ ทำให้ดูทุกท่า แต่อาจจะทำแค่ 2-3 รอบหายใจ ส่วนสุริยนมัสการ อาจจะทำแค่รอบเดียว เป็นต้น หลังจากนั้นจะเปิดโอกาสให้ลูกศิษย์ได้ซักถามข้อมูลต่าง ๆ ที่อย่างรู้ ส่วนวันที่ 22 เราจะจบการเรียนด้วยการทำสุริยนมัสการ 108 รอบ อิอิ หวังว่าคงไม่ติดขัดอะไร และก็ได้ขอให้ทางเทศบาลช่วยอัดวีดีโอ หรือ CD ให้ด้วยล่ะ
ได้ iPhone มาแล้วล่ะ อิอิ
มิถุนายน 7, 2010 ที่ 4:31 am | บันทึกโพสใน ผู้หญิงคิดบวก | 1 ความเห็นป้ายกำกับ: มือถือใหม่, ลองของใหม่, โทรศัพท์ใหม่, iPhone, iphone 3Gs
ในที่สุด ก็อดไม่ได้ เดินวนไปวนมาหลายรอบ คุณมดดูท่าทางว่าภรรยาสุดที่รักคืนนี้นอนไม่หลับแน่ถ้าไม่ได้ถอย iPhone ออกมา เลยบอกว่า
อยากได้ก็ไปซื้อเหอะ เดี๋ยวกลับไปบ้านนอนไม่หลับอีก
จริง ๆ ในใจลึก ๆ ก็ว่าจะรอ 4G มากกว่า เมื่อได้ยินอย่างงั้นแล้วก็คิดว่าได้ใบเบิกทาง ซื้อก็ซื้อ ได้ 3Gs รุ่น 16 GB มา ส่วนโปรโมชั่นก็ซื้อ size M มา ค่อยว่ากัน เพราะถามแล้วว่าเปลี่ยนโปรฯได้ป่าว เขาบอกว่าได้แต่ต้องใช้ไปก่อน 2 เดือนนะ งั้นก็ OK ล่ะ ค่อยมาว่ากัน ไม่งั้นหนิงคงจ่ายเงินบานเบอะแน่ เพราะส่วนของการโทรได้แค่ 250 นาทีเท่านั้นเอง
แต่เท่าที่ไปติดต่อเมื่อวาน ไม่ค่อยพอใจกับพนักงานเท่าไหร่ เพราะพอได้บัตรคิวแล้ว ไปติดต่อด้านใน เขาก็ถามว่าจะเอาสีไหน ซึ่งหนิงยังไม่ได้เห็นของเทียบกันเลย เพราะตัดสินใจว่าซื้อปั๊บก็ไปขอบัตรคิวปุ๊บเลย อิอิ ใจไม่ค่อยร้อนเลยอ่ะ พอหนิงบอกไปว่าขอดูก่อนได้ป่าว เขาก็ทำสีหน้าไม่ดีเลย แล้วพูดจาไม่ค่อยเท่าไหร่ ปกติหนิงเองก็ไม่ใช่คนที่เรื่องมาก สรุปก็บอกเขาไปว่าเอาสีดำก็ได้ค่ะ กลัวคุณน้องเขาจะเซ็ง จริง ๆ เราไปซื้อของเขานะ และทางบริษัทก็น่าจะให้บริการเราเต็มที่ แต่เขาคงจะเจอมาทั้งวันแล้วน่าจะล้าอ่ะ เพราะหนิงไปได้มาก็หลังหกโมงแล้วล่ะ
เมื่อคืนก็ลองใช้ดู แต่หนิงยังไม่ได้ลง application อะไรเลย ก็มีแค่โปรแกรมมาตรฐานที่ลงมาให้ เพราะค่อนข้างรีบอ่ะค่ะ (หิวมากเลย ตาเริ่มลายแล้วอ่ะ)
เมื่อเช้าก็ถ่ายรูปเพื่อน ๆ ที่บริษัทเพื่อ add เข้าใน contacts แล้วลองโทรดู แต่ปรากฎว่า งงอ่ะ โทรออกไงหว่า เลยโทรหาจอย (เพื่อนซี้) สรุปตอนนี้โทรได้แล้วอ่ะ อิอิ ยังต้องลองอีกเยอะเลย
เมื่อเรามีน้ำเต็มแก้ว
มิถุนายน 5, 2010 ที่ 2:17 pm | บันทึกโพสใน ผู้หญิงคิดบวก | ใส่ความเห็นป้ายกำกับ: น้ำล้นแก้ว, น้ำเต็มแก้ว, ลาออก, เริ่มงานใหม่, ได้งานใหม่
นี่แหละค่ะเหตุผล หนิงรู้สึกว่า ตอนนี้ หนิงเป็นน้ำเต็มแก้วสำหรับการอยู่ที่ สุโข สปา ไปแล้ว เมื่อเราเป็นน้ำที่เต็มแก้ว เมื่อเจออะไรมากระทบน้ำมันก็จะล้นออกมา จนเราไม่สามารถที่จะรักษาน้ำที่เรามีอยู่ หรือแม้กระทั่งจะเติมน้ำใหม่ใส่เข้าไปได้เลย เมื่อมันเป็นอย่างนี้แล้ว ก็ต้องจะไม่ดีทั้งกับตัวเองและบริษัท การตัดสินใจเลยเกิดขึ้น
การมันก็ช่างเป็นเรื่องบังเอิญด้วย เพราะตัวหนิงเองคงไม่ได้คิดถึงขั้นที่จะไปสมัครงานใหม่กับบริษัทอื่นอย่างแน่นอน คงเพราะโชคชะตาฟ้ากำหนดจริง ๆ ทำให้มีรุ่นพี่ ซึ่งเป็นพี่เขยของพี่สนิทโทรมาหา เพื่อให้หนิงไปคุยเรื่องงานด้วย ตอนที่พี่เขาโทรมาวันแรกหนิงก็ปฏิเสธไปแล้วเรียบร้อย เพราะเรายังรู้สึกว่ายังอยากที่จะทำอะไรกับที่สุโขอยู่อีกหลายอย่างเหมือนกัน แต่พี่เขาก็ขยั้นขยอให้หนิงเขาไปคุย จนในที่สุดมันมีบางเรื่องที่ทำให้หนิงสนใจ ไม่ใช่เรื่องตำแหน่งงานหรือเงินเดือนหรอกนะคะ เพราะตำแหน่งเล็ก ๆ แน่ ๆ ส่วนเรื่องตัวเงินภาพรวมก็ลดลงเช่นกัน แต่สิ่งที่เรามองว่าเราอาจจะได้จากประสบการณ์ในครั้งนี้มันอาจจะตีเป็นมูลค่าเงินไม่ได้ต่างหากล่ะ มันอาจจะท้าทายกับตัวหนิงเองมากเหมือนกัน ทำให้ความอยากลองทดสอบตัวเองเกิดขึ้น แต่ทั้งนี้ทั้งขึ้นบุคคลสำคัญคนนึงที่มีผลกับการตัดสินใจของหนิงมากที่สุด ก็คือ 9mot นั่นเอง เพราะในเมื่อหลาย ๆ อย่างเราต้องร่วมด้วยช่วยกันทั้งคิดและตัดสินใจ เนื่องจากหากตัดสินใจว่าไปทำงานที่ใหม่ คงต้องซื้อรถเพิ่มอีกหนึ่งคันอย่างแน่นอน อีกอย่างวันหยุดซึ่งปกติมดสามารถมานั่งที่ office หนิงได้ ก็จะไม่สามารถอีกต่อไปแล้ว สรุปสุดท้าย 9mot บอกว่าก็น่าจะลองดูนะ เลยทำให้การตัดสินใจเริ่มขึ้นแล้ว
จากนั้นบุคคลสำคัญอีก 3 คนก็เริ่มถูกพูดคุยด้วย คือ พี่อ้อยและโก้เทพ (โก้ชุ้น) รวมอีกคนคือ GM ซึ่งหนิงเองก็ทราบว่าทั้งสามคนคงไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจกับการลาออกของหนิงเท่าไหร่นัก แต่หนิงก็เชื่อว่าเขาต้องสามารถหาคนมาแทนหนิงได้ในที่สุด (เผลอ ๆ อาจจะดีกว่าหนิงด้วยซ้ำไป ใครจะไปรู้ อิอิ) แต่สิ่งที่ทำให้หนิงลำบากใจก็คือ น้อง ๆ ที่หนิงดูแลอยู่ เพราะไม่อยากให้เขารู้สึกว่าเราทอดทิ้งเขาไปเลย แต่หนิงก็ตั้งใจไว้แล้วว่า หากทาง สุโข ยังไม่ได้คนใหม่ และมีสิ่งที่ต้องการให้หนิงช่วยเหลือ หนิงก็จะพยายามหาเวลามาช่วย ก็อย่างที่บอกแหละยังไงก็ยังอยากให้ สุโข ประสบความสำเร็จอยู่เหมือนเดิม ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
ตอนนี้หนิงเองก็พยายามที่จะถ่ายทอดความคิดบางอย่างให้กับน้อง ๆ ที่แผนก เพื่อที่อย่างน้อยเขาจะได้สามารถปรับตัว และเข้าใจระบบงานได้มากขึ้น และก็พยายามเคลียร์งานที่ยังค้างคาให้เสร็จลุล่วง แต่ก็ยังไม่ค่อยแน่ใจว่าจะสามารถทำทันหรือเปล่า สัญญานะคะว่าจะทำให้ดีที่สุดค่ะ
สุดท้ายก็ต้องไป
มิถุนายน 3, 2010 ที่ 9:10 am | บันทึกโพสใน ผู้หญิงคิดบวก | 2 ความเห็นป้ายกำกับ: ลาออก, สุโข สปา, ออกจากงาน, เปลี่ยนงาน, HR., resign
หลังจากที่ได้เตรียมตัวเตรียมใจอยู่เป็นแรมเดือน กับการที่จะต้องออกจากงาน ในที่สุดวันนี้ก็ได้ฤกษ์ซักที บอกไปกับทุกคนในที่ประชุมแล้ว โล่งไปหนึ่งเปราะ
หนิงเองก็ไม่ได้คิดนะคะว่าจะต้องเดินทางออกจากที่นี่ไปเพื่อเริ่มงานที่ใหม่ เพราะแรกเริ่มเดิมที หนิงเองก็เป็นส่วนหนึ่งของการก่อตั้งมาเหมือนกัน ถึงแม้ว่าจะแค่เคยเป็นส่วนหนึ่งก็ตาม แต่ความรู้สึกมันก็ยังมีให้เต็มที่ เพราะหนิงยังอยากที่จะเห็นที่นี่เติบโต และไปให้ถึงฝันจริง ๆ
นึกแล้วก็ใจหายนะคะ 7 ปี กับสุโข สปา คิดว่าวันที่เราออกจากที่นี่ไป น่าจะเป็นวันที่เราคงได้อยู่บ้านทำอะไรสบาย ๆ หรือเป็นเจ้าของกิจการเล็ก ๆ สักอย่าง แต่มันอาจจะเร็วกว่าที่คิดไว้มาก เลยทำให้ยังคงต้องไปเป็นลูกจ้างและยังคงต้องดูแลงานด้าน HR. อยู่เหมือนเดิม
ยังดีนะคะที่วันนี้ในที่ประชุมหนิงก็ทำใจมาแล้วระดับนึง และเพื่อน ๆ หลายคนก็คงจะพอได้ข่าวมาแล้วบ้าง จึงทำให้ไม่กระทบกระเทือนจิตใจมากนัก ไม่งั้นก็คงจะแย่เหมือนกัน เพราะก่อนหน้านี้พูดถึงเรื่องการลาออกไม่ได้เลย น้ำตามันจะไหลอ่ะ ก็อย่างที่บอกแหละยังไงมันก็ยังผูกพันธ์ และเราก็ยังรู้สึกว่าเราเป็นผู้สร้างอยู่ตลอดไปนั่นแหละ คงจะเปลี่ยนความคิดนี้ของหนิงไม่ได้ ถึงแม้ว่าใครจะคิดยังไงก็แล้วแต่
แล้วค่อยมา update นะคะ ว่าไปที่ไหน เมื่อไหร่ อิอิ (ทิ้งให้ติดตามอีก 5555….)
บลอกที่ WordPress.com . | Theme: Pool by Borja Fernandez.
รายการ และ ข้อคิดเห็น feeds.
