ผู้ชายเริ่มจากร้อย ผู้หญิงเริ่มจากศูนย์
ตุลาคม 25, 2010 ที่ 4:09 am | บันทึกโพสใน ผู้หญิงคิดบวก, Uncategorized | 4 ความเห็นป้ายกำกับ: การให้อภัย, ความรัก, คิดต่าง, มองต่างมุม, มุมมองความรัก, เหตุผล
วันนี้หนิงได้รับ FW mail มาฉบับนึง ใช้ชื่อเรื่องว่า “ผู้ชายเริ่มจากร้อย ผู้หญิงเริ่มจากศูนย์” โดยมีเนื้อหาดังนี้
เมื่อผู้ชายเริ่มรักผู้หญิงของตัวเอง . . ทุกอย่างที่เป็นเธอ จะดูสวยงามและเพียบพร้อม
ไม่มีอะไรที่เขาไม่ชอบ ไม่พอใจ
วันเวลาผ่านไป. . .
เมื่อความเคยชินเข้ามาแทนที่ สิ่งที่เห็นอยู่ทุกวัน
อาจกลายเป็นสิ่งที่น่ารำคาญ
เธอไม่สวยงาม และน่าทะนุถนอมเหมือนแต่ก่อน
ทำไมเวลาจับต้องเธอแล้ว รู้สึกไม่เหมือนเดิม
ทำไมนิสัยไม่ดีของเธอ ถึงได้ผุดขึ้นมามากมายแบบนี้
เขารับเธอไม่ได้อีกต่อไป และทนไม่ได้กับการเปลี่ยนแปลงของเธอ
ในขณะที่ความรักของผู้หญิงเริ่มต้นจากศูนย์
เขายังมีสิ่งที่เธอคิดว่าเธอไม่ชอบทุกอย่างของเขา
แต่เมื่อเธอตัดสินใจลองคบหาเพื่อที่จะศึกษาสิ่งที่ดีในตัวเขา
วันเวลาผ่านไป . .
ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่สุดบนโลกนี้
คะแนนที่มากมายมันเพิ่มขึ้นมาได้อย่างไร
ถึงขั้นนี้ . . .ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเขา
ช่างดูดีและน่าหลงใหล
จนรู้สึกว่า . . .เขาแทบจะกลายเป็นสิ่งเดียวในชีวิต
ที่ทำให้เธอมีชีวิตอยู่ได้ เธอพร้อมที่จะสละทุกอย่างที่มีอยู่
เพื่อที่จะให้เขาและเธออยู่ด้วยกันตลอดไป
วันนี้…ความรักของเธอเกินร้อย
ในทางกลับกัน ความรักของเขากลับลดลงจนเหลือศูนย์
ความรู้สึกที่ค้างคาอยู่ในใจของคนทั้งคู่
เหมือนกันคือ คำถามที่ว่า “ทำไม . . .อีกฝ่ายถึงเปลี่ยนไป”
หากตัวแปรของความสัมพันธ์ ระหว่างคนสองคน อยู่ที่ความเปลี่ยนแปลงแล้ว
คงเร็วเกินไปที่จะโทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เพียงคนเดียว
เราต้องยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า “คนเรานั้น เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา ”
และนี่คือ สัจธรรมที่แท้จริงบนโลกใบนี้เสียด้วย
คุณว่าจริงไห๊ม
มีเพื่อนคนนึงเขียนตอบกลับมาว่า
เห็นด้วยค่ะ เช่นเดียวกับคำสุภาษิตที่ว่า “ยามรัก น้ำต้มผักยังว่าหวาน”
บางคนมักบอกว่า เมื่อเราคบกัน จะต้องให้อีกฝ่ายเห็น และรับรู้ถึงความเป็นตัวเรา ต่คุณเชื่อมั้ยว่า เมื่อคบกับไปจนถึงขั้นแต่งงานกันแล้ว ก็ยังมีความรู้สึกว่า เธอเปลี่ยนไป
บางคนคบเป็นแฟนกันมา 14 ปี เมื่อความรักสุกงอมเต็มที่ หลังจากแต่งงานเพียง 1 ปี เขาสองคนก็ต้องมีอันเลิกลากันไป เพียงคำว่า “เธอเปลี่ยนไป ฉันรับไม่ได้อีกแย้ว”
ความรักอยู่ได้ด้วยอะไร
“เหตุผล, การให้, การอดทน, การยอม, การเสียสละ……………….”
คุณคิดว่าความรักอยู่ได้ด้วยอะไร
จากทั้งหมดนี้ หนิงกลับมองต่างมุมนะคะ หนิงมองว่า
“ความรัก” เป็นอะไรที่ไม่มีเหตุผล ดังนั้น เรื่องบางเรื่องที่เราคุยกันไม่ได้ เราใช้เหตุผลกันไม่ได้ วัดความผิด-ถูกไม่ได้ เรากลับต้องใช้ความรักที่มีแน่แหละค่ะ เป็นตัวช่วย มันจะเป็นทางออกที่ดีมาก ๆ อยู่ที่ว่าตอนนี้ยังรักกันอยู่หรือเปล่า ที่คบ ๆ กันมาเป็นความรักจริงไห๊ม หรือแค่ความหลง ความอยากได้ หรืออารมณ์ชั่ววูบ อิอิ แรงไปป่ะ
Like this:
4 ความเห็น »
RSS feed สำหรับความเห็นต่อเรื่องนี้ TrackBack URI
ใส่ความเห็น
บลอกที่ WordPress.com . | Theme: Pool by Borja Fernandez.
รายการ และ ข้อคิดเห็น feeds.
ทั้งหมดหรือมันเป็นวิถีของปุถุชน ต้องพึ่งทางพระแล้วละ และจะได้ข้อสรุปที่ว่า ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์
Comment by nainum— พฤศจิกายน 19, 2010 #
เห็นด้วยที่สุดค่ะ ความรักมันเปลี่ยนแปลงเสมอ
Comment by tidaratyingja— กรกฎาคม 30, 2011 #
……อาจจะเป็นเรื่องจริงเพราะในขณะนี้เราท้องใกล้คลอดแล้ว เค้าส่งเงินให้เป็นค่าเลี้ยงดู เพราะตอนท้องเค้าสัญญาจะดูแลเราและลูกก่อน เราออกจากงาน คนหาว่าท้องก่อนแต่ง เมื่อไม่นานมานี้เพิ่งรู้ว่าเค้าจีบเด็กคนหนึ่งในออฟฟิศอยู่ เพื่อนของผู้หญิงโทรมาบอก ดูเค้ารักเด็กคนนั้นมาก แต่เรากลับลูกเค้าไม่ค่อยโทรหาและถามเลย เค้าอายุ 40ห่างจากเรา 10ปี เด็กคนนั้นอายุ ประมาณ 24-25 ลูกน้องและเค้าช่วยกันปิดเรื่องนี้ แต่หลายคนที่รับรู้คือ เค้าบอกกับหัวหน้า ใครต่อใครหลายคนว่าสงสัยไม่ใช่ลูกเค้า รวมถึงผู้หญิงคนนั้นด้วย เค้าอ้างว่าเรายังติดต่อกับแฟนเก่า เหตุการณ์ทั้งหมดนี้คือพ่อของลูกเรา มีตำแหน่งเป็นถึงผู้จัดการบริษัทเฟอร์นิเจอร์ระดับ ใหญ่ของไทย วันนี้คือความเสียใจมากที่สุด ทั้งอับอายในศักดิ์ศรี อยากขอโทษแม่ ยาย น้า น้องที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง ไม่เคยคิดทำร้ายตัวเองเลย ได้รู้แล้วครั้งนี้ว่าชีวิตมีทั้งดีและร้าย สิ่งเลวร้ายคือพ่อของลูกที่ทำให้ครอบครัวเป็นแบบนี้ แต่สิ่งที่ดีในวันนี้ วันพรุ่งนี้ของเรา คือลูกชาย…กำหนดคลอดเดือนกันยานี้…แม่เข้มแข็งที่สุดแล้ว แม่อยากบอกลูกว่า เมื่อแม่คลอดหนูแม่จะดูแลหนูให้ดีที่สุด แม่จะรีบหางาน และเริ่มต้นชีวิตใหม่ เพื่อลู เพื่อแม่ เพื่อคนที่เรารักและรักเราอีกมากมาย น้องสตรอง คือชื่อที่แม่ตั้งให้ลูกนะ คือความเข้มแข็ง แข็งแรง ความอดทน ของเราแม่ลูกตั้งแต่เราได้มาอยู่ด้วยกันในท้องของแม่ ในวันข้างหน้าแม่ยังยินดีที่จะดูแลหนูนะครับ สักวันพ่อของหนูคงได้มีโอกาสเจอหนู แม่เชื่ออย่างนั้น เราสองคนอโหสิกรรมให้พี่นะ ขอบคุณความเจ็บปวดที่มากมายแต่เราสองคนแม่ลูกก็ผ่านมาได้ เราล้มทั้งยืนแต่เราลุกขึ้นได้เสมอ ขอให้พี่เจอสิ่งที่ดีที่พี่ต้องการ เราเจ็บกันมาพอแล้วมันมากมายเกินกว่าจะบอกออกมาได้ เราดูแลกันสองแม่ลูก ประทังชีวิตด้วยกำลังกายและใจของเราที่มีทั้งหมด มันอาจกระท่อนกระแท่นแต่เราก็ทำ หนูรักลูก ยิ่งได้รู้ถึงสิ่งที่พี่ทำหนูก็ยิ่งต้องเข้มแข็ง วันนี้ไม่ใช่วันที่ดีสำหรับเรามากมายแต่เป็นวันที่สำคัญในทุกๆความรู้สึกของเราแม่ลูก……
Comment by น้องสตรอง— กันยายน 5, 2011 #
เข้มแข็งไว้นะครับ แม่น้องสตรอง คิดว่าที่ผ่านมาได้เสียใจและน้ำตามามากแล้ว ชีวิตไม่ได้มีแค่ความทุกข์อย่างเดียวครับที่เป็นเพื่อนเรา มันสลับกันมาอยู่เรื่อย หากผ่านวันนี้ไปได้ พรุ่งนี้ก็จะเจอความสุขครับ ผมเชื่ออย่างนั้น เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับใจเรา จะเลือกเป็นแบบไหน เลือกทางเดินอย่างไร สิ่งนั้นจะมาหาเราเอง อย่าประเมินตัวเองต่ำเกินไป อย่างกลัวที่จะอยู่คนเดียว สู้คนเดียว มีคนประสพความสำเร็จมากมายที่เป็นอย่างเรา และทุกคนล้วนเคยล้มมาทั้งนั้น เป็นกำลังใจให้นะครับ
โปเตโต้่
Comment by โปเตโต้— ตุลาคม 4, 2011 #