Ning’s blog

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ตื่นเช้าขึ้นมาแล้วต้องมานั่งตัดสินใจว่าจะมาฝึกโยคะดีหรือเปล่า  เพราะเมื่อคืนหนิงรู้สึกว่าข้อศอกด้านขวามีปัญหาไม่สามารถงอได้  คิดไว้ว่าถ้าตื่นเช้าขึ้นมายังเจ็บอยู่จะไม่มาฝึก  แต่แล้วก็นึกไปอีกว่าเมื่อวานได้นัดกับเจ้าชายน้อย ๆ ไว้คนนึงว่าจะมาฝึกโยคะด้วยกันในเช้านี้ก็ไม่อยากผิดนัด  เลยตัดสินใจกระชากร่างตัวเองขึ้นมาจากที่นอน  ทั้ง ๆ ที่รู้สึกว่ายังปวดข้อศอกอยู่แม้กระทั่งตอนรวบผมก็ยังลำบากเลยล่ะ  เพราะงอเกือบไม่ได้เลย

เมื่อมาถึงสุโข เห็นยังไม่มีใครมากะว่าจะนั่งรอจนกว่าจะเจอใครซักคนก่อนแล้วค่อยลงไป  แต่พอมานึก ๆ ดู  เฮ้อ! ไหน ๆ ก็มาแล้ว  ลงไปคุยกับครูก็ยังดี  ก็เป็นจริงค่ะ  เพราะวันนี้พอเข้า class ปุ๊บ  หนิงก็บอกครูก่อนเลยค่ะว่า 

วันนี้หนิงมีปัญหาที่ข้อศอกค่ะ  คงไม่สามารถใช้ข้อศอกได้เต็มที่  หนิงขอเปลี่ยนรูปแบบการฝึกจาก class ปกติ  เป็นขอให้ครูช่วยอธิบายรายละเอียดในแต่ละท่าให้โดยละเอียดได้ไห๊มค่ะ  แต่ถ้ามีนักเรียนคนอื่นเข้ามาก็ค่อยฝึกแบบปกติก็แล้วกันค่ะ

ครูใจดีมาก  บอกว่าไม่มีปัญหา  ยินดีมาก ๆ ค่ะ

หนิงเลยคิดว่า  สิ่งที่หนิงตัดสินใจในวันนี้ไม่ผิดเลย  ที่ลงไปเรียนโดยไม่รอใคร  เพราะหนิงพยายามถามครูไปเรื่อย ๆ ในแต่ละท่า  ทำให้เราได้รู้รายละเอียดแบบลึก ๆ เลยนะคะ  จากที่บางจุดเราไม่เคยใส่ใจมันเลยว่าต้องบิดกล้ามเนื้อตรงนี้ด้วยเหรอ  ต้องกดข้างเท้าด้วยนะสำหรับท่านี้  และจะต้องกดสะโพกด้านหลังลง  และยกสะโพกด้านหน้าขึ้น  เป็นต้น   สิ่งเหล่านี้พอเราได้รับรู้และปฏิบัติตามทำให้ท่าทางที่เราฝึกดูดีขึ้น  และบางท่ารู้สึกว่าทำได้ง่ายขึ้นด้วยซ้ำไปค่ะ

แล้วอย่างนี้จะไม่ให้หนิงบอกว่า  ในความโชคร้ายมักจะมีโชคดีด้วยเสมอได้ยังไงล่ะค่ะ  เพราะหากวันนี้หนิงไม่เจ็บข้อศอก  หนิงคงไม่ได้ความรู้ในส่วนนี้เพิ่มอย่างแน่นอนเลยค่ะ  และหนิงยังรู้สึกอีกนะคะว่าความรู้ที่เราได้ในวันนี้มันไม่ได้หามาง่าย ๆ เลย  เพราะบังเอิญเข้า class แค่คนเดียว  ยิ่งทำให้มีโอกาสในการซักถามครูได้ง่ายขึ้น  ดีใจจังค่ะ  อิอิ

ปล. แต่วันนี้ก็ไม่สามารถยกตัวเองในท่า back bend ได้อีกเช่นเคย  สงสารครูจังอุตส่าห์ช่วยลุ้น  แต่ครูก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอก  แล้วแต่วัน  พรุ่งนี้เราอาจจะทำได้ก็ได้นะ

วันนี้หนิงขออธิบายเรื่องการฝึกโยคะเชิงลึกสักหน่อยนะคะ  เพราะบางคนอาจจะเข้าใจโยคะมาในระดับนึงแล้ว  แต่ยังไม่ได้เข้าใจในบางมุม  หรือหากท่านใดอ่านแล้วมีความคิดเห็นเพิ่มเติมก็ช่วยกัน comment ได้นะคะ  จะได้แลกเปลี่ยนความรู้และความคิดกันค่ะ  ไม่ว่ากันอยู่แล้ว  

การฝึกโยคะนั้นบางคนอาจจะมองโยคะแค่เป็นการออกกำลังกายชนิดนึง  ตอนแรก ๆ หนิงเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ  แต่มาวันนี้ความคิดหนิงก็เริ่มเปลี่ยนไป  ว่าจริง ๆ การฝึกโยคะนั้นเป็นมากกว่าที่หนิงคิดไว้ตอนแรกอีกเยอะ  ไม่ว่าจะเป็นวิธีการควบคุมจิตใจให้สงบ  ทำให้เลือดลม หรือพลังงาน ไหลเวียนไปได้ทั่วร่างกายโดยไม่ติดขัด  และยังเป็นการเข้าใจถึงตนเองอย่างแท้จริง นอกจากนั้นโยคะยังมีเป้าหมายเพื่อยกระดับจิตใจของตนให้สูงขึ้น  และทำให้จิตใจสงบลง  เรามาดูกันดีกว่านะคะว่า  การฝึกโยคะทำไมถึงยกระดับจิตใจได้  ทำไมถึงทำจิตใจให้สงบลงได้  ฟังดูแล้วมันเหมือนกับง่าย ๆ แต่จริง ๆ แล้วมันยากนะคะ  เพราะหนิงเองหลังจากที่ได้สัมผัสกับโยคะมาแล้วในระดับนึง  ยังรู้สึกว่าเราเองยังสัมผัสได้เพียงแค่ระดับต้น ๆ เท่านั้น 

อ้อ! หนิงลืมเล่าไปนิดนึงว่า   สมัยก่อนนู้นผู้ที่ฝึกโยคะส่วนใหญ่จะเป็นเหล่าบรรดาโยคีทั้งหลาย  ดังนั้นจุดมั่งหมายหรือจุดมุ่งหวังในการฝึกโยคะ  ไม่ใช่แค่เพื่อการออกกำลังกายหรือคลายเมื่อยหลังจากนั่งสมาธิอย่างแน่นอน  แต่พวกเขาเหล่านั้นมุ่งที่จะไปถึงนิพพานกันเลยทีเดียว  ดังนั้นในการฝึกโยคะเราไม่ได้ฝึกกันแค่ท่าทางหรืออาสนะเท่านั้น  แต่เรายังต้องฝึกการหายใจ  ต้องฝึกการใช้สติและสมาธิควบคู่กันไปด้วย  จึงจะทำให้การฝึกโยคะเป็นการฝึกโยคะจริง ๆ ไม่ใช่แค่การออกกำลังกาย

เรามาดูกันดีกว่านะคะว่า  หนทางที่จะนำไปสู่โยคะ  หรือเรียกกันว่าวิถีโยคะนั้น  จริง ๆ แล้วมีอะไรกันบ้าง

วิถีโยคะมีด้วยกันทั้งหมดแปดแขนงค่ะ มาทำความรู้จักกับแต่ละแขนงกันเลยนะคะ

1. ยะมะ หรือ Moral discipline (Yama) นั่นก็คือการควบคุมตนเอง
คือศีลธรรมและจริยธรรม ที่จะช่วยให้คนอยู่ในสังคมได้อย่างเป็นสุข เป็นสังคมที่ช่วยเหลือ
ซึ่งกันและกัน ไม่เบียดเบียนกันซึ่งมีองค์ประกอบที่สำคัญคือ
• การไม่ฆ่าฟันหรือทำร้ายผู้อื่น ต้องให้ความรักผู้อื่น
• ต้องรักษาความสัตย์ คิดและพูดสิ่งที่ดีและเป็นประโยชน์
• ไม่โลภ ไม่มีความอยากได้ของผู้อื่น ไม่อยากได้ หรืออยากมีเกินความเป็นจริง
• ทำงาน หรือทำหน้าที่ของตัวเอง ให้เต็มความสามารถ ฝึกจิตของตัวเอง ให้ควบคุม
ตัวเองในเรื่องของการคิด การพูดและการทำ
• ไม่สะสมสิ่งที่มีเกินความจำเป็น ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น
เป็นไงค่ะ  สำหรับหัวข้อของ ยะมะ  อ่านไปอ่านมา  หากเป็นศาสนาพุทธ  หนิงว่ามันก็คือศีลห้าที่เรา ๆ ท่าน ๆ ปฏิบัติกันอยู่นั่นเอง  (ครบไม่ครบก็ว่ากันอีกเรื่องนะคะ  อิอิ)

2. นิยะมะ Self-restraint (Niyama) หรือความมีวิถีแห่งตนได้แก่

• การรักษาร่างกายให้สะอาดด้วยการอาบน้ำ การรักษาจิตใจให้บริสุทธิ์ ด้วยการ
ฝึกโยคะ และฝึกลมปราน
• ฝึกตนเองให้พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ จิตใจที่ไม่รู้จักพอจะขาดพลังจิต ขาดทิศทาง
และยากที่จะสงบลงได้
• ความเพียรพยายามในการควบคุมกาย วาจาและใจให้ทำในสิ่งที่ดีๆ
• ศึกษาเกี่ยวกับธรรมและตนเอง เพื่อที่จะหาทางแกไขปัญหาต่างๆได้อย่างเหมาะสม
• ฝึกปฏิบัติให้ลดความโลภ โกรธ หลง

หนิงว่ามันก็คือการสร้างวินัยในตนเอง  หรือวินัยแห่งตนนั่นแหละค่ะ

3. อาสนะ Posture (Asana)

หมายถึงท่าในการฝึกโยคะ  เป็นท่าสำหรับการบริหารร่างกาย  ฝึกยืดกล้ามเนื้อ  พร้อมกับกระตุ้นให้การทำงานของระบบต่าง ๆ ของร่างกายให้ทำงานได้ดีขึ้น  ไม่ว่าจะเป็นระบบประสาทและต่อมต่างๆ  นั่นเอง  สำหรับอาสนะนั้น  เราควรจะต้องฝึกให้เหมาะสมกับแต่ละบุคคลด้วยนะคะ  นั่นหมายถึงต้องดูวัย, อายุ  และอาการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นอยู่ก่อนแล้วด้วยค่ะ

4. ปราณายะมะ Breath control (Prãnãyãma)

เป็นการฝึกกำหนดลมหายใจโดยเป็นการฝึกการหายใจเข้า การหายใจออก และการกลั้นหายใจ  ซึ่งปราณายะมะนี้จะเป็นการพัฒนาพลังของเราด้วยค่ะ  คนที่ฝึกปราณายะมะมาก ๆ จะทำให้มีพลังมากขึ้น  สามารถทำท่าที่ยาก ๆ ได้ดีกว่าคนที่ไม่ได้ฝึก  แต่ผู้ที่จะเริ่มฝึกปราณายะมะขั้นสูง  ก็ควรที่จะต้องฝึกขั้นแรก ๆ พร้อมกับฝึกอาสนะควบคู่กันไปด้วยนะคะ

5. ปรัตยาหาระ  Sensory inhibition (Pratyãhãra)

หมายถึงการควบคุมความรู้สึกต่าง ๆ  รู้สึกอยากได้  รู้สึกโกรธ เมื่อจิตใจไม่ติดยึดกับ วัตถุหรือ อารมณ์  ก็ทำให้จิตใจผู้นั้นบริสุทธิ์และมีพลังงานในการคิดหรือทำดี  สำหรับระดับบางคนก็บอกว่าเป็นระดับของการถอนจิตอะไรประมาณนั้นอ่ะค่ะ

6. ธารณา Concentration (Dhãranã)

คือความมีสมาธิจดจ่อในสิ่งที่กระทำอยู่ เมื่อกายอยู่ในท่าโยคะ  ให้จิตใจสนใจแต่เรื่องลมหายใจ ไม่คิดเรื่องอื่น

7. ธยานะ Meditation (Dhyãna)

คือการที่จิตใจที่เพ่งอย่างต่อเนื่องจนเกิดสมาธิ  ไม่ว่าจะเปลี่ยนท่าโยคะไปท่าใด ผู้ฝึกก็ยังมีจิตใจไม่วอกแวก  หากฝึกถึงขั้นนี้ร่างกายจะรู้สึกเบาสบาย มั่นคง  จิตใจแจ่มใส  บ้างก็ว่าเป็นระดับขั้นของการภาวนาค่ะ

8. สมาธิหรือฌาณ Ecstasy (Samãdhi)

เป็นเป้าหมายสูงสุดของการฝึกโยคะ ทางพุทธเรียกฌาณ ร่างกายจิตใจอยู่ในสภาวะพัก มีความสงบนิ่งสมดุล ผู้ฝึกจะมีสติและรู้ตัวอยู่ตลอดเวลา เป้าหมายของการฝึกโยคะ  นั่นก็คือการปลดปล่อยตัวเองจากโลภ โกรธ  หลงและมีสมาธิ   อาจจะบอกได้ว่าเป็นขั้นของการรู้แจ้งก็ได้นะคะ  (เขาว่ากันมาแบบนั้น)

เป็นไงค่ะ  หลังจากอ่านจบพอจะเห็นภาพลาง ๆ บ้างอ่ะป่าว  ยังไงก็ขอให้สนุกกับการฝึกโยคะนะคะ

กลับมาแล้วค่ะ  หลังจากแอบไปฝึกวิทยายุทธ์มา  อิอิ  คงเข้าใจว่าหนิงไปฝึกโยคะเอาจริงเอาจังมาล่ะซี  จริง ๆ แล้วแย่กว่าเก่าอีกค่ะ  ทำไมตัวขี้เกียจมันเกาะแน่นหยั่งงี้ก็ม่ายรุ  แต่ก็ยังดีที่ยังได้ฝึกบ้าง  อาทิตย์ละ 2-3 ครั้งอ่ะคะ  ไม่ อา-ราม-พา-บด ยาวดีก่า  เข้าเรื่องเลยล่ะกัน

ตามสัญญาวันนี้หนิงได้เอารูปการฝึก back bend ที่ครู willian ตั้งใจฝึกมาให้ดูกัน  จะว่าเป็นภาคสองจากครั้งก่อนโน้นที่หนิงเคยเขียนไว้ในเรื่องสารพัดเทคนิคเพื่อฝึก back bend  ตอนนี้หนิงมีเทคนิคบางอย่างเพิ่มเติมอีกค่ะ  ติดตามดูนะคะ

เทคนิคแรก ใช้ลูกบอลเป็นตัวช่วยค่ะ

เทคนิคที่สอง  ทำตัวคล้าย ๆ กับคลื่น  แล้วไหลแบบคลื่นไปเรื่อย ๆ

เทคนิคที่สาม  กระตุกตัวเองเร็ว ๆ เพื่อขึ้น back bend ค่ะ

เทคนิคที่สี่  คล้าย ๆ กับที่เก้าอี้ค่ะ  แต่อาจจะวางเท้าต่ำกว่าค่ะ

สุดท้ายหลังจากที่ใช้สารพัดเทคนิคแล้ว  ผลก็ออกมาเป็นแบบเนี่ยค่ะ  หนิงคิดเอาเองว่ามันดีขึ้นนะ  ไม่แน่ใจว่าเข้าข้างตัวเองอ่ะป่าว