Ning’s blog

เป็นอีกครั้งที่หนิงโชคดีมาก ๆ ค่ะ  ที่อยู่ดี ๆ 9mot ก็มาชวนไปเกาะไข่กะเกาะพีพี  แบบจะว่าไม่ทันตั้งตัวก็ไม่เชิง  เพราะว่าก็รู้ล่วงหน้าสัก 2-3 วันเหมือนกัน  และยังโชคดีอีกตรงที่ว่า  วันที่พวกเราเดินทางไปกันอากาศงี้ดีมาก ๆ เลย  ทั้ง ๆ ที่ช่วงนี้เป็นช่วงของหน้าฝนแท้ ๆ แต่กลายเป็นว่าท้องฟ้าปลอดโปร่งซะ  ทำเอาหนิงอดไม่ได้ที่จะต้องตาม 9mot ให้มาเป็นตากล้องถ่ายรูปสวย ๆ กับวิวทะเลให้  บังเอิญว่าคราวนี้เป็นนางแบบคนเดียวซะด้วยซี  อิอิ  ไม่มีใครมาแย้ง scene เลยล่ะ  555

เริ่มด้วยเมื่อเช้าวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (14 มิ.ย. 52)  พวกเราออกเดินทางจากบ้านประมาณเกือบ ๆ แปดโมงเช้า  ไปทานติ่มซำเจ้าประจำ (บุญรัตน์สาขาหน้าโรงเรียนดาวรุ่ง)  จากนั้นเราก็เดินทางมารอรถที่ สุโข สปา  ได้เวลานัดคือ 08.45 รถตู้ก็มารับ  แล้วก็ไปรับลูกค้าอีกคู่นึงที่ถนนถลาง  ไปถึงที่ท่าเรือ  ดูเหมือนว่าพวกเขารอแค่เรา 4 คนเท่านั้น  เพราะไปถึงไกด์ก็บอกให้คนอื่น ๆ และพวกเราขึ้นเรือกันเลย  แต่ก่อนลงเรือก็มีคนถ่ายรูปพวกเราเก็บไว้ทีละคู่ ๆ  จากนั้นก็ขึ้นเรือเป็นที่เรียบร้อย  ตอนแรกคิดว่าเรือคงจะขับไปแบบช้า ๆ แต่ที่ไหนได้กลายเป็นว่าเรือเขาความเร็วใช้ได้เลยทีเดียวเชียวละ  ดูบรรยากาศภายในเรือกันเลยนะ

รู้สึกว่าเราจะมีผู้ร่วมเดินทางกันทั้งหมด 24 ชีวิต  (ไม่รวมไกด์และพนักงานบนเรือนะคะ)

ลงเรือไปประมาณ 20 นาทีก็ถึงจุดหมาย  เกาะไข่ไงจ๊ะ  ช่วงก่อนถึงขอบอกว่าสวยจริง ๆ ค่ะ  มองออกไปจากหัวเรือเห็นหาดทรายสีขาว  กับน้ำใส่ ๆ สีเข้ม ๆ ไม่ผิดหวังจริง ๆ ค่ะ

แต่วันที่หนิงไป  เรือไม่สามารถขึ้นไปจอดเทียบท่าได้  ก็มีเรือหางยาวมารับ  และครั้งแรกคิดว่าคนบนเกาะจะเยอะ  เพราะก่อนหน้านี้เพื่อน ๆ ที่เคยมาบอกเอาไว้แบบนั้น  นี่ก็เป็นความโชคดีของหนิง

อีกอย่างในวันนี้ค่ะ  เพราะสามารถถ่ายรูปกับวิวได้โดยไม่ติดศีรษะใครเลย  อิอิ  มาลองดูรูปกันดีก่านะคะ  ว่าจะสวยงามขนาดไหน  ก็อย่างที่บอกแหละค่ะว่าไม่มีใครแย้ง scene เลย  งานนี้โชว์เดี่ยวค่ะ 

ไม่ได้พักงานมาหลายวัน  และรู้สึกมีเรื่องวุ่นวายใจมาเป็นอาทิตย์  ทำให้การเดินทางในครั้งนี้  เหมือนไปปลดปล่อยจริง ๆ ค่ะ  อีกอย่างไม่รู้จักใครเลยซากคน  จะทำอะไรก็ไม่ต้องเกรงใจมากนะ  เลยได้ภาพแบบนี้มาล่ะ  อิอิ

ท่าที่พลาดไปไม่ได้อีกท่า  ก็คือ  “กระโดด” ค่ะ  คราวนี้มันน่าตื่นเต้นดี  เพราะกระโดดเสร็จไปดูที่หน้าจอกล้องเห็นแล้วสะใจดี  ขอช่างภาพส่วนตัวถ่ายอีก 2 รูปล่ะ  ไม่ค่อยเลยเรา 555 

อีกอย่างที่ทำให้หนิงรู้สึกน่าตาตื่นใจเหมือนกับมีคนมาจัดเตรียมไว้แล้ว  ก็คือ  ปลาค่ะ  ปลาที่นี้มันเชื่องจริง ๆ และเยอะมาก ๆ ขนาดเราอยู่แค่น้ำตื้น ๆ เองนะคะ  และด้วยความที่น้ำมันใสมาก ๆ มันสะใจจริง ๆ ล่ะ  ไม่รุจาบรรยายยังไง  ดูเอาเองดีก่านะ

เห็นรูปกันแล้ว  ก็รีบตัดสินใจไปเยี่ยมเยียนเกาะไข่กันเถอะค่ะ  เสียดายจัง  เพราะนอกจากปลาลายเสือที่เห็นกันอยู่  ยังมีปลาเกาหลีด้วยนะ  แต่เท่าที่ทราบมาบางช่วง  มีทั้งปลาญี่ปุ่นน่ารัก ๆ แล้วก็อีกหลากหลายเลยค่ะ  555  จากรูปที่เห็น  ขอบอกว่าปลามันมาตอดขาจริง ๆ เลยนะ  กลัวมันจะกัดอยู่เหมือนกัน  ล้อเล่นน่า  ไม่ใช่ปิลันยาซะหน่อย  แต่ก็คอยระวังกันเอาเองนะ 

ไม่รู้ล่ะ  มาคราวนี้ร้อนแค่ไหน  แดดออกยังไง  หนิงไม่หวั่นเลย  กระทั่งเรือขับไประหว่างทาง  ยังออกมาอาบแดดด้านหัวเรือให้ช่างภาพถ่ายเลยล่ะจ้า   

ไปคราวนี้ไม่ได้ไปเกาะไข่อย่างเดียวนะคะ  แต่หนิงได้แวะไปทานข้าวเที่ยงที่เกาะยาวน้อย  สำหรับอาหารอาจจะเป็นแบบง่าย ๆ คงเป็นเพราะนักท่องเที่ยวด้วยมั่งค่ะ  เพราะเคยเห็นรูปของ group อื่นเขาได้ทานอาหารแบบบุฟเฟ่  แต่ก็ไม่ได้แย่นะคะ  หลังจากทานอาหารเสร็จเขามีนักเต้นรุ่นจิ๋วมาโชว์ให้พวกเราดูด้วยล่ะ  น่ารักดีค่ะ   

จากนั้นไกด์ก็พาเราขึ้นเรือไปอีกประมาณ 1 ชั่วโมง  เพื่อไปที่เกาะพีพี  ช่วงนั้นบางคนเพิ่งทานข้าวอิ่มก็ถือโอกาสนอนหลับพักผ่อนไป  บางคนก็ไปนอนอาบแดดที่หัวเรือ  ส่วนหนิงและช่างภาพก็เข้า ๆ ออก ๆ ตามสถานการณ์ค่ะ  ตั้งแต่เกิดสึนามิขึ้น  หนิงเองยังไม่ได้เดินทางมาที่เกาะพีพี อีกเลย       

นี่ถือว่าเป็นครั้งแรกในรอบ 6 ปีได้แล้วซินะ  ยังสวยเหมือนเดิมเลยค่ะ  เพียงแต่ที่ตัวเกาะพีพีเอง  หนิงว่าร้านค้าอาจจะเยอะไปนิดนึง  แต่เกาะอื่น ๆ ที่เป็นเกาะบริวารก็ยังคงสวยอยู่  จริง ๆ วันนั้นเขาจอดเรือให้พวกเราลงไปดูปะการัง  แต่หนิงไม่ค่อยชอบลงน้ำเท่าไหร่  ก็เลยเล่นเกมส์รออยู่บนเรือค่ะ      ได้เวลา 4 โมงตรง  พวกเราก็เคลื่อนขบวนกลับ  ก็น่าตื่นเต้นนิดหน่อยเพราะเริ่มมีคลื่น  ทำให้บางช่วงบางจังหวะมีลุ้นนิด ๆ (บังเอิญเป็นคนที่ค่อนข้างกลัวอุบัติเหตุทางน้ำเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วยอ่ะค่ะ  น่าฉงฉารไห๊ม)  เลยต้องพยายามทำให้หลับ  จะได้ไม่ต้องรับรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น  ไม่น่าเชื่อทำได้ดีจริง ๆ ค่ะ  แปล๊บเดียวหลับ  ตื่นก็ตอนใกล้ถึงฝั่งแย้ว  ปลอดภัยกลับมา  ต้องขอขอบคุณ 9mot นะคะที่หาทัวร์ดี ๆ ให้  รู้สึกว่าจะไปอ่านมาจาก blog ของคุณ yut อ่ะค่ะ

หลังจากที่พวกเราออกจากขุนช่างเคี่ยน  พวกเราก็มุ่งหน้าไปยังขุนวางต่อ  เพราะพวกเราวางแผนว่าจะไปค้างคืนกันที่ขุนวางค่ะ  ระหว่างทางมีเพื่อนของเพื่อนโทรมาบอกว่าให้ลองไปทานอาหารที่ร้านอยู่ที่ทางขึ้นดอยสุเทพ  ชื่อว่า “ร้านผาลาด ตะวันรอน” ซึ่งมีน้ำตกไหลผ่านกลางร้านเลย  ก็ต้องยอมรับนะคะว่าบรรยากาศดีจริงค่ะ  แต่สำหรับอาหารพวกเราคิดเหมือนกันทุกคนค่ะว่า  ถ้าเทียบกับราคาแล้วอาจจะแพงไปนิด  และรสชาดก็ยังไม่ถึงกับต้องกลับไปอีก  แต่ก็ไม่ใช่ไม่อร่อยเลยนะคะ  ไม่งั้นก็อาจจะเป็นเพราะพวกเราเป็นเด็กใต้ยังไม่ค่อยคุ้นกับรสชาดอาหารเหนือก็เป็นไปได้อ่ะค่ะ

จากนั้น  พวกเราก็เดินทางต่อไปยังขุนวาง  ตอนแรก 9mot กะว่าจะลองไปดูสถานที่ถ่ายภาพสำหรับพรุ่งนี้ก่อนเข้าไปที่ขุนวาง  คือขุนวางจะต้องเข้าไปจากทางแยกก่อนถึงอุทยานดอยอินทนนท์อ่ะค่ะ  แต่เกรงว่าจะไม่ค่ำซะก่อน  ก็เลยเปลี่ยนใจเดินทางตรงไปยังขุนวางเลย  พอไปถึงพวกเราก็ไปติดต่อเรื่องที่พัก  ซึ่งก็ OK. นะคะ  เป็นห้องรวม 2 ห้องติดกัน  แต่พวกเราใช้กันเพียงห้องเดียว  เพราะว่าเราไปกันแค่ 5 คนเอง  แต่ดู ๆ แล้วทั้งสองห้องรวมกันน่าจะนอนได้ถึง 12 คนเชียวล่ะ  แต่ต้องใช้ห้องน้ำร่วมกัน  คือห้องน้ำอยู่ตรงกลางระหว่าง 2 สองอ่ะค่ะ  เมื่อเข้าที่พักเรียบร้อย  พวกเราก็ท้องร้องไปติดต่อกับร้านอาหารเพื่อนัดเวลาทานอาหารค่ำกัน  เขานัดเราประมาณทุ่มครึ่ง  พวกเราก็เลยมาอาบน้ำกันก่อน  ได้เวลานัดเราก็ไปที่ร้านอาหาร  วันนั้นพวกเรารู้สึกเอร็ดอร่อยกันมาก  อาจจะเป็นเพราะผักที่เขาใช้สดด้วยล่ะมั่ง  วันนั้นพวกเราสั่งผัดผัก, ไข่เจียว, ปลาทับทิมทอด, แกงจืดเต้าหู้  แล้วก็เอาอาหารโปรดจากภูเก็ตไปด้วย  อิอิ  ก็แกงไตปลาแห้งซึ่งเป็นของฝากพื้นเมืองของภูเก็ตไงล่ะค่ะ  ขณะที่ทานอาหารเราก็เจอกับกลุ่มนักท่องเที่ยวอีกกลุ่มนึง  ก็พูดคุยทักทายกันเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ดูท่าจะชอบท่องเที่ยวเหมือนกัน  แต่เป็นกลุ่มที่เกษียณแล้ว (เขาน่ารักกันมาก ๆ เลยล่ะ  ดูมีความสุขดี  คุยกันสนุกสนาน  ก็คงคล้าย ๆ กับพวกเราเพียงแต่อยู่คนละวันเท่านั้นเองค่ะ)  หลังจากนั้นพวกเราก็ไปพักผ่อน  แต่ช่วงที่ยังไม่หลับหนิงกับจอยออกมาเข้าห้องน้ำด้านนอก  ก็เลยถือโอกาสแอบถามว่าอุณหภูมิเท่าไหร่เหรอค่ะ  เขาบอกว่า 10 องศา  แต่ความรู้สึกของหนิงรู้สึกว่าไม่ค่อยหนาวเท่าไหร่  อาจจะเป็นเพราะว่าไม่ค่อยมีลมด้วย  และอีกอย่างห้องที่พักพวกเราก็ปิดกันลมอย่างดี  เลยไม่รู้สึกหนาวมากนัก  รอดไปหนึ่งคืน

เช้าขึ้นมาพวกเราก็ไปที่ร้านอาหารตามเวลานัดคือ 07.00 น.  ตื่นตาตื่นใจมากค่ะกับสลัดผัก  แล้วก็ข้าวต้มร้อน ๆ ที่เขาจัดเตรียมไว้ให้  ลองดูภาพกันนะคะ

รับรู้ได้ถึงความกรอบและสดของผักเลยล่ะค่ะ  พวกเราทานกันซะเกลี้ยงเลย  ทานอาหารมื้อแรกเรียบร้อยแล้ว  นางแบบก็เริ่มทำหน้าที่เขากล้อง  ไปดูภาพกันดีกว่าค่ะ  วางทั้งวิวซากุระ  และลีลานางแบบแต่ละคนเป็นยังไงกันบ้าง  อิอิ