ได้มาแล้ว “ใบขับขี่”

หลังจากที่ต้องเทียวไปเทียวมาอยู่ 2 วัน  เพราะวันแรกไปเมื่อวันที่ 31 พ.ค. 53  ซึ่งเดิมเคยไปติดต่อ  เจ้าหน้าที่ได้แจ้งว่าให้ไปช่วงประมาณ 8.30-9.30 น.  ซึ่งเป็นเวลาที่จะรับเอกสาร  แต่เจ้าหน้าที่ไม่ได้แจ้งว่าในแต่ละวันรับจำนวนจำกัด  ซึ่งหนิงก็เดินทางไปแบบสบาย ๆ ไม่เร่งรีบอะไร  ก็ไปถึงก่อนเก้าโมง  แต่ก็ต้องเข้าคิวยาวพอควร  พอถึงคิวเราก็ปาไปเกือบเก้าโมงพอดี  เจ้าหน้าที่ก็แจ้งมาว่า  วันนี้รับไม่ได้แล้วเพราะเต็มแล้ว  ให้มาใหม่พรุ่งนี้ก็แล้วกัน  หนิงก็เริ่มมีอาการเล็ก ๆ เพราะว่าต้องลางานมานะ  ไม่ใช่เจ้าของกิจการนี่น่า  แล้วเราก็ต้องลาล่วงหน้าด้วย  สรุปแล้วก็ต้องโทรแจ้ง GM. เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง  เพื่อขอเปลี่ยนวันลา  ดีนะที่ GM. ให้  ไม่งั้นก็แย่เหมือนกัน

รุ่งขึ้นเลยรีบไปแต่เช้าเลย  ถึงที่ขนส่งก่อนเจ้าหน้าที่อีก  แต่ปรากฎว่ามีคนมารอกันเยอะแยะแล้วล่ะ  ไม่น่าเชื่อเลย  ยืนออกันอยู่ที่หน้าประตูพักใหญ่  เจ้าหน้าที่ก็ออกมาประกาศว่าใครที่จะทำใบขับขี่ใหม่ให้ไปรับเอกสารที่เจ้าหน้าที่อีกคนด้านใน  สรุปหนิงได้คิวที่ 12  จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็อธิบายขั้นตอนว่าจะทำอะไรกันบ้างในวันนี้  สรุปได้ดังนี้

  • ช่วงเช้าทดสอบสายตา (ตาบอดสี) โดยการอ่านค่าตัวเลข
  • 10.00 น.  เข้าฟังบรรยาย  โดยการเปิด CD ให้ดู  ซึ่งเป็นภาคบังคับด้วย 2 ชั่วโมง
  • เสร็จแล้วก็มาสอบ  ระบบ Hi-tech มาก  คือ  สอบผ่านเครื่องคอมพิวเตอร์เลย  ได้คะแนนเท่าไหร่  ตอบผิดข้อไหนเครื่องบอกหมด  แม้กระทั่งเฉลยในข้อที่เราผิด
  • ช่วงบ่ายก็สอบภาคปฏิบัติ  ซึ่งมีท่าบังคับ 3 ท่า  คือ  ท่าแรก  ให้จอดเลียบไหล่ทาง  โดยจะต้องให้ล้ออยู่ทับเส้นสีแดงหรือขาว  และห้ามกระแทกก้อนอิฐที่วางอยู่ด้านข้างด้วย  จากนั้นก็ขับรถออกไปวนรอบวงเวียน  แล้วมาสอบท่าที่ 2 คือ  การเข้าจอด  สิ่งที่ทำให้ดูยากคือ  เสาที่กั้นมันโด่หลายอันเหลือเกิน  ไม่รู้ว่าอันไหนเป็นอันไหน  ดีว่าที่หนิงก็ขับรถมาพอสมควรแล้ว  ก็เลยใช้ประสบการณ์เอา  เพราะต้องจอดให้ห่างจากเสาด้านข้างไม่เกิน 25 c.m. ซึ่งเขากั้นไว้ด้วยอิฐสีขาวแดง   จากนั้นก็ขับออกมาแล้ววิ่งข้าไปจอดในซอย  จากนั้นก็ให้ถอยหลังออก  แล้วก็ไปขึ้นเนิน  โดยให้จอดที่เนินด้วย  เพื่อทดสอบดูว่าเวลาออกรถ  รถจะต้องไปถอยหลัง  เป็นอันเสร็จ

สรุปว่า  หนิงสอบผ่านฉลุย  ไม่มีปัญหาใด ๆ แถมหนิงได้แบบ 5 ปีเลย  เพราะเขาสามารถค้นประวัติเก่าได้ว่าหนิงเคยไปทำมาแล้ว  ก็ทำเกือบยี่สิบปีแล้วล่ะ  มันหายไปนานมาก  จนหนิงคิดว่าเขาน่าจะลบข้อมูลเราทิ้งไปแล้ว  แต่ปรากฎว่ามันยังมีก็เลยโชคดีไปแค่ทำใบเปลี่ยนนามสกุลไปให้  แล้วเขียนใบคำขอ  จากนั้นก็ไปถ่ายรูปได้เป็นบัตรที่มี pin ออกมาเรียบร้อยแบบผมยุ่ง ๆ หน่อย  ก็ร้อนซะขนาดนั้น  บ่ายสองกว่า ๆ ก็เสร็จแล้วค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s