เป็นปลื้ม

ผ่านการจัด workshop ไปแล้ว 5 วัน  เพิ่งได้มา update ข้อมูล  เพราะบอกได้คำเดียวเลยว่า “เหนื่อย  แต่ เป็นสุข”  อิอิ

หนิงตัดสินใจที่จะจัด workshop ขึ้นครั้งแรกเพราะมีความคิดง่าย ๆ อยู่แค่ไม่กี่อย่างค่ะ  อย่างแรกบอกได้เลยว่าเพื่อตัวเอง 5555  ก็เราอยากฝึกเรื่องไหนก็แจ้งครูจิมมี่ไปว่า  ขอให้มาสอนหัวข้อตามนี้นะคะ  ถัดมาก็เพื่อให้ชาวภูเก็ตและจังหวัดใกล้เคียง  ได้สัมผัสกับการเข้า workshop เพราะหลาย ๆ คนฝึกโยคะอยู่แต่ก็ยังไม่เคยมีประสบการณ์กับการเข้า yoga workshop เลย  ปัญหาก็คือที่ภูเก็ตเคยจัดนั่นแหละ  แต่เป็นครูต่างชาติซะส่วนใหญ่เลยไม่อยากเข้าเรียน  เพราะคิดว่าน่าจะวุ่นวายกะชีวิตบ้าง  กลัวไม่ได้อะไรกลับมาบ้าง  และส่วนใหญ่ที่ผ่านมาราคาก็อาจจะสูงอยู่บ้าง  เลยทำให้ครั้งนี้หนิงคิดราคาที่หนิงว่าสมเหตุสมผลพอสมควรค่ะ  จริง ๆ ก็ยังมีอีกหลากหลายเหตุผลที่แอบแฝงอยู่ในการจัดทำครั้งนี้

บอกกันตรง ๆ นะคะว่า  ตอนแรกที่ตัดสินใจจัด  ไม่ได้คิดว่าจะมีคนเข้าร่วมมากมายอะไร  เพราะเดาพฤติกรรมคนแถว ๆ นี้ยากจริง ๆ แต่ก็คิดว่าได้สนองความอยากของตัวเองสักครั้ง  ขาดทุนก็ไม่ว่ากัน  เพราะอย่างน้อยเราก็ไม่ต้องเดินทางไปเรียน  คิดซะว่าจ้างครูจิมมี่มาสอนถึงภูเก็ตล่ะกัน  ด้วยความที่หนิงติดต่อครูจิมมี่ไว้นานพอสมควร  ประกอบกับต้องเดินทางไปต่างประเทศด้วย  เลยทำให้การโปรโมทไม่ได้จัดทำตั้งแต่ต้น  ต้องรอให้กลับจากเที่ยวก่อนกลัวคนที่สนใจจะติดต่อไม่ได้เดี๋ยวจะพลาดหงุดหงิดเอา  อิอิ

หลังจากที่กลับมาเรียบร้อยแล้ว  ก็แอบลุ้น ๆ มีหลายคนเลยสอบถามมาว่าสนใจ  แต่ก็ยังไม่ค่อยแน่ใจนัก  จนกระทั่งเหลืออีกสองอาทิตย์ก่อนที่จะครบกำหนดการให้ราคาพิเศษ  อย่างที่บอกตอนต้นว่าไม่มั่นใจว่าจะมีคนเข้าเยอะป่าว  หนิงจองห้องสำหรับทำ workshop ขนาดไม่ใหญ่นัก  แต่ก็น่าจะพอสามารถจุคนได้ 40 คน  ปรากฎว่านับจากรายชื่อที่ให้ ๆ กันไว้แต่ไม่โอนเงินนะ  อิอิ  มันน่าจะเกินจำนวนที่ห้องสามารถรับได้แล้วอ่ะ  หนิงเลยต้องขอให้ผู้ที่จองไว้โอนเงินให้ก่อนเพื่อจะเป็นการยืนยันการจองจริง ๆ เพราะมีแต่รายชื่อจริง ๆ ค่ะ  ปรากฎว่าเกิน 40 คนจริง ๆ หนิงเลยต้องหาสถานที่ใหม่  หาไปหามาสรุปเอาโรงแรมดีกว่า  เพราะถ้าจำนวนเพิ่มขึ้นจริง  เราก็น่าจะจัดสรรในส่วนนี้เพิ่มขึ้นได้  เพราะอยากให้การจัดครั้งแรกทุกคนได้เจอแต่สิ่งดี ๆ กลับไปอ่ะค่ะ  และก็เป็นจริง  สถานที่จัดงานทุกคนบอกว่า OK มาก  ทั้งนี้ก็ต้องขอขอบคุณน้องจุ๋มกับโกหยองด้วยที่ช่วยแนะนำ  และประสานงานให้

ระหว่างที่รอวันในการจัด workshop มีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นมากมาย  เพื่อน ๆ ที่เพิ่งรู้จักกันเพื่อมาเข้าร่วม workshop ได้มีการติดต่อพูดคุยกัน  ไม่น่าเชื่อจริง ๆ เลยนะคะ  หน้าตาก็ไม่เคยเห็น  แต่รู้สึกคุ้นเคยเหมือนกับรู้จักกันมานานแสนนาน  บางคนคุยกันได้เกือบทุกวัน  ทาง facebook บ้าง  ทาง line บ้าง  บางครั้งไม่ถึงใจพอก็โทรหากันเลย  อิอิ  ต้องขอบคุณ social media และเทคโนโลยีปัจจุบันที่ทำให้พวกเราติดต่อกับง่ายขึ้น  พอได้เจอหน้าเจอตากันก็ยิ่งถูกโฉลกไปใหญ่

บอกได้เลยนะคะสำหรับการจัด workshop ในครั้งนี้  นอกเหนือจากความรู้ที่ได้รับจาก workshop และจากกำไร (อิอิ  ปฏิเสธไม่ได้ว่ามี 5555)  หนิงว่าหนิงได้มาก ๆ คือมิตรภาพ  ความรู้สึกดี ๆ กับชาวสาวกโยคะด้วยกัน  หนิงว่าเรื่องพวกนี้เราไม่สามารถที่จะหากันได้ง่าย ๆ นะคะ  แต่ในสังคมของโยคะหนิงรู้สึกได้เลยว่ามันแตกต่างจากสังคมอื่น ๆ จริง ๆ ค่ะ  ถามว่าเคยเจอไห๊มกับคนที่เราคิดว่าอยู่ในสายโยคะแล้วเขาไม่น่าปฏิบัติแบบนี้  ก็มีเหมือนกันนะคะ  แต่ครั้งนี้หนิงไม่เจอจริง ๆ ค่ะกับเหตุการณ์นั้น  เลยทำให้หนิงยิ่งเชื่อขึ้นไปอีกว่า  “หากเราคิดดี  ทำดี  เราก็ต้องได้เจอแต่สิ่งดี ๆ สิ่งที่ไม่ดีมันจะไปไกลจากตัวเราไปเองค่ะ”  สิ่งที่เขียนออกมามันไม่สามารถบอกถึงความรู้สึกที่สัมผัสได้จริง ๆ นะคะ

ถามว่าอุปสรรคครั้งนี้มีบ้างไห๊ม  บอกได้เลยค่ะว่า  การทำงานทุกอย่างคงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เจออุปสรรค  แต่ถ้าเทียบเป็นเปอร์เซ็นต์  หนิงมองว่ามันน้อยมากนะคะ ภาพรวมหนิงถือว่าค่อนข้างราบรื่นด้วยซ้ำ  อาจจะเป็นเพราะว่าโชคดีที่ได้รับการช่วยเหลือจากนักเรียนหลาย ๆ คน  และคุณสามี  ทำให้งานทุกอย่างค่อนข้างราบรื่นมาก  และบุคคลสำคัญคือ  ครูจิมมี่  ครูต้องจัดการทุกอย่างเองเกือบทั้งหมดบนเวที  อิอิ  ถ้าครูไม่เชี่ยวชาญพอคงจะเอาไม่อยู่  แต่นี่เป็นครูจิมมี่เลยสบายไปเลย 555555

งานนี้บอกได้คำเดียวเลยค่ะ “เป็นปลื้ม” มาก ๆ ค่ะ  ภาพที่ออกมาหลังจากจบ workshop ทุกคนรู้สึกมีความสุขมาก  หนิงยอมรับนะคะว่าเป็นกังวลกับบางคนเพราะเกรงว่าเขาจะรู้สึกไม่ OK กับการเข้าร่วมครั้งนี้  ด้วยเหตุผลหลาย ๆ อย่างค่ะ  แต่สุดท้ายหนิงเห็นจากหน้า facebook และการพูดคุยกับเพื่อน ๆ ทำให้เรารู้ว่าเขา happy  แค่นี้แหละค่ะในฐานะผู้จัดงานที่จะทำให้เป็นสุข  หลายคนอาจจะมองว่าการจัดงานที่ประสบความสำเร็จคือผลกำไรที่ดี  แต่สำหรับหนิงแล้วหนิงมองว่า  สิ่งที่จะทำให้หนิงรู้สึก “ประสบความสำเร็จ” คือ  ทุกคนที่ร่วมงาน  ไม่ว่าจะเป็น ครูจิมมี่  ครูผู้ช่วย (น้องปุ๋ย และน้องธี)  รวมไปถึงผู้เข้าร่วม workshop ทุกคน  รู้สึกมีความสุขต่างหากล่ะที่ทำให้หนิงรู้สึกว่า สำเร็จจริง ๆ

ขณะเดียวกัน  งานครั้งนี้ผ่านไปแล้ว  ก็เป็นโจทย์ที่ยากขึ้นไปอีกกับการจัดในครั้งถัดไป (ถ้ามี) เพราะหนิงจะสามารถทำให้ทุกคน “รู้สึกเป็นสุข” อย่างเช่นครั้งนี้ได้อีกหรือเปล่า  อิอิ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s