ตามติดวันที่ 2 ของ TTC Gen II

เวลาเรียนในวันนี้ ไม่ค่อยแตกต่างจากวันแรกเท่าไหร่ ครูหนู ยังคงทุ่มสุดตัวกับการสอนตั้งแต่ 9 โมงเช้าจนถึงทุ่มนึง อิอิ

วันนี้ด้วยการเว้าวอนของครูตุ๊ก ทำให้พวกเราได้รู้จักกับ Voice Therapy ของครูหนู หุหุ (ใครไม่ได้เข้าคลาสไม่ต้องอิจฉานะจ๊ะ) ครูหนูได้สอนให้พวกเราร้องเพลงดั่งดอกไม้บาน ของธรรมเสถียร พร้อมทำท่าประกอบน่ารักมากเลยค่ะ คิดถึงตอนเป็นเด็กอนุบาลเลย 55555  ยังมีแถมด้วยการบริหารทำหน้าเด็กอีก โดยการออกเสียง อา, เอ, อี, อู, โอ แล้วปั้นหน้าไปตามการเปล่งเสียง คิดถึงหน้าตัวเองแล้วคงน่ารักน่าดู คริคริ

เนื้อหาในภาพรวมของวันนี้ก็คือ การเพิ่มความยากของท่าที่ได้เรียนรู้ไปจากเมื่อวานนี้ และเพิ่มเติมท่าที่ยังไม่ได้เรียน เนื่องจากการสอนของครูหนูเน้นการสัมผัสเหมือน ๆ กับรูปแบบที่หนิงสอนอยู่ ทำให้วันนี้หนิงเองในขณะที่เราก็ผ่านครูมามากมายหลากหลายแล้ว ก็ยังคงมีความแตกต่างให้เห็นในการปรับท่าอยู่ดี แต่ที่หนิงชอบมากในวันนี้ก็คือ ท่ายืนด้วยไหล่ และท่าวัชโรลิ เนื่องจากสองท่านี้ เป็นท่าที่หนิงยังไม่สามารถแก้ปัญหาให้กับนักเรียนบางคนได้ แต่การเข้าในครั้งนี้ทำให้หนิงได้เรียนรูปเทคนิคบางส่วนที่จะนำไปประยุกต์ใช้กับบางคนได้แน่ ๆ ตอนที่ครูสอนหน้านักเรียนคนนั้นลอยออกมาเลยอ่ะ (เว่อร์ไปป่าว)

การเรียนในวันนี้ ครูยังคงเน้นเรื่องของกระบวนการในการสอนการเข้าท่าให้ถูกต้อง บอกให้ละเอียดและกระชับ ซึ่งวิธีการที่ครูให้เพื่อน ๆ ได้สลับกันออกไปสอนทำให้ตัวเราเองได้ทบทวน ซึ่งก็ยอมรับตรง ๆ นะคะว่า โจทย์บางข้อที่ครูให้กับเพื่อน ๆ เราก็คิดไม่ทันเหมือนกันขณะที่เราเป็นผู้นั่งฟัง คิดถึงเพื่อนคนที่อยู่หน้าห้องแล้ว เฮ้ย! หนักใจแทน แต่เพื่อน ๆ ทุกคนก็ทำได้ดีในแบบของตัวเอง อย่างที่ครูหนูบอกจริง ๆ ค่ะ ทุกคนมี “เสน่ห์” ในตัวเอง เพียงแค่เราใส่ความเป็นตัวตนของเราลงไปในนั้นก็จะเป็นธรรมชาติและมันจะผ่านไปได้เอง ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องฝึกฝน และศึกษากันต่อไป ชิมิ

วันนี้เอง หนิงได้เป็นกรณีศึกษาล่ะ หลังจากที่คิดว่าตัวเองจะต้องเป็นกรณีศึกษามากกว่านี้ด้วยซ้ำ เพราะจากข้อจำกัดของร่างกายเรามีมาก แต่ก็ยังคงมีคนที่มากกว่าเราในส่วนอื่น ๆ แต่วันนี้ท่าสวาหะ หนิงเองรู้ตัวตั้งแต่ต้นเลยว่าคงไม่สามารถทำท่าที่ได้แน่ ๆ เพราะต้องใช้ทั้งหลัง สะโพก และไหล่ ซึ่งเป็นจุดติดขัดเกือบหมด และมันก็เป็นจริง ครูก็ได้ให้หนิงทำเท่าที่ร่างกายของเราไหว และเราก็เข้าใจมากขึ้นว่า หากเราไปเจอคนที่เป็นแบบเราในวันข้างหน้าจะทำอย่างไรกะคนนั้นดี…

สุดท้าย พวกเราก็ต้องส่งการบ้าน ซึ่งก็เป็นกึ่ง ๆ ข้อสอบให้กับครู ได้ข่าวว่าปีที่แล้วครูให้สอบสด แต่ปีนี้ครูให้พวกเราสอบในคลาสเรื่อย ๆ ครูก็เลยให้พวกเราส่งการบ้านเพิ่มเติม คือ การสรุปสิ่งที่เรียนรู้ในแต่ละวัน รวมไปถึงการปรับใช้ในชีวิตจริงของชีวิตการเป็นครูของเรา ซึ่งหนิงชอบมากเลยค่ะ อย่างน้อยพวกเราทุกคนจะต้องทบทวนสิ่งที่เรียนทุกวันแน่ ๆ หากครูไม่บอกให้ทำ เราอาจจะลั้นลาค่อยทวนหลังจากกลับไป ซึ่งเราอาจจะไม่ได้เปิดมันดูเลยก็ได้ จริงป่ะล่ะ 55555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s