เจ็บ…ไม่ต้องจำ

หลังจากเรื่องที่แล้วเขียนเรื่อง No pain, No yoga ไป หนิงได้ยินนักเรียนและเพื่อน ๆ ยังบ่นเรื่องอาการเจ็บปวดของตัวเองเกือบทุกวัน 555 สำหรับหนิงแล้ว การที่หนิงเจ็บจากการฝึกโยคะ (ทั้งนี้ไม่ใช่การบาดเจ็บนะคะ แต่เป็นการทำงานของร่างกายในส่วนที่มีปัญหาอ่ะค่ะ) หนิงไม่เคยไปพบหมอเลยแม้แต่ครั้งเดียว (อาจจะเป็นคนที่มีความดันทุรังสูงก็ได้ค่ะ อิอิ ทนโคตร ๆ อ่ะ) ด้วยที่คิดว่า เมื่อเราพยายามฝึกโยคะ พยายามฝืน แบบที่อยู่ในจุดที่เหมาะสมนะคะ ร่างกายก็จะเกิดการปรับเปลี่ยน ปรับปรุงตัวเอง และแสดงออกมาด้วยอาการบางอย่างที่เราเรียกว่า “เจ็บ” คริคริ ไม่รู้จะอธิบายยังไงอ่ะ เมื่อหนิงเจ็บ สิ่งที่หนิงปฏิบัติกับตัวเองคือ

  • ยังคงฝึกโยคะอยู่อย่างสม่ำเสมอ แต่ลดการฝึกลง เช่น จากเดิมอาจจะฝึกสัปดาห์ละ 5 วัน เหลือ 3 วัน
  • ลดการฝึกโดยการใช้งานบริเวณที่บาดเจ็บให้น้อยลง โดยการลดท่าที่ใช้ฝึก เช่น อาจจะยืดไม่เต็มที่ เป็นต้น
  • จะบอกครูว่าเจ็บ เพื่อให้ครูได้ทราบ และไม่ต้องมายุ่งกับเราในส่วนนี้ อิอิ ซึ่งครูบางคนก็จะมาบอกวิธีการลดท่าให้ด้วยค่ะ
  • วันแรก ๆ ที่เริ่มเจ็บ ปกติเราจะเจ็บหลังจากฝึกเสร็จไปสักพัก ให้ประคบเย็นช่วง 48 ชั่วโมงแรก จากนั้นให้ประคบร้อน ถ้าใชู้ลูกประคบได้ยิ่งดีเพราะจะได้มีตัวยาจากลูกประคบช่วยในการคล้ายกล้ามเนื้อด้วย
  • อาจจะมีการใช้น้ำมันทาคลายกล้ามเนื้อควบคู่บ้าง
  • ไม่เคยคิดที่จะไปหาหมอ เพราะ สุดท้ายก็จะได้ยามาทาน โดยที่บอกว่า “กล้ามเนื้ออักเสบ”

9125_1146618660653_1044224_n ส่วนที่หนิงมีปัญหามากที่สุด คือ หลัง และหัวไหล่ เวลาที่ฝึกท่าสะพานโค้ง ในช่วงต้น ๆ หนิงไม่สามารถยกได้เลยแม้แต่น้อย ได้แค่เป็นโต๊ะ คือลำตัวตรงขนานกับพื้น แขนก็ตั้งฉากอ่ะนะ เพราะมันยกขึ้นมาไม่ได้เลย เวลาที่ครูมาช่วยจับขึ้น สิ่งที่เกิดขึ้นคือ หนิงจะปวดหลังมาก และปวดไหล่บริเวณสะบักสุด ๆ มันบอกไม่ถูกเลยล่ะ เพราะคนอื่น ๆ เขาไม่รู้สึกกันอ่ะ ขึ้นได้แค่นี้เจ็บแล้วเหรอ หนิงคิดว่าคนอื่นคงจะคิดกันแบบนี้ แต่เป็นเรื่องจริงค่ะ หนิงเคยใช้เวลามากเป็นเดือนกว่าหลังจะดีขึ้น พอเริ่มดีขึ้นก็จะฝึกแบบเดิมอีก ครั้งถัด ๆ ไป อาการปวดจะยังคงมีอยู่ แต่ก็ลดน้อยลง สำหรับหลังหนิงคิดว่าหนิงต้องใช้เวลามาเกือบ 6 ปีกว่าจะดีขึ้น จนกระทั่งวันนี้รู้สึกว่า เวลาที่ครูมาช่วยให้หลังโค้งมากขึ้นก็ไม่ค่อยปวดมาก แต่หนิงเองก็ยังไม่ได้ฝึกถึงขั้นที่โค้งมากเกินไป เพราะจะบอกครูเสมอว่า ขอแค่นี้ก่อน และขอแค่ 3 ลมหายใจก่อน จนกว่าจะดีขึ้นค่อยเพิ่มเป็น 5 ลมหายใจ ซึ่งครูก็ยินดีและช่วยประคองตามนั้น สำหรับอาการปวดเข่า หนิงเคยมีอาการที่ต้องลดการฝึกถึง 4เดือน แต่บอกได้เลยว่า เข่าหนิงดีขึ้นมากจากเมื่อก่อน ถึงแม้บางครั้งยังมีอาการอยู่บ้างก็ตาม ก็ยังแอบดีใจทุกครั้งกับอาการที่ดีขึ้น เพราะหนิงคิดเเสมอว่า

โยคะช่วยให้อาการต่าง ๆ ที่หนิงมีปัญหาดีขึ้น หากไม่ได้โยคะมาช่วย หนิงคงจะแย่กว่านี้มาก เพราะอาการก่อนเริ่มฝึกดูค่อนข้างหนักเอาการ ตอนนี้ดีขึ้นโดยไม่ต้องใช้ยา ไม่ต้องไปทำกายภาพบำบัด โชคดีที่เจอโยคะ ไม่งั้นเวลาผ่านมาขนาดนี้ หนิงคงต้องสู้กับอาการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นมากมายอย่างแน่นอนค่ะ

นี่เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้หนิงคิดอยากถ่ายทอดศาสตร์โยคะให้กับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ได้รู้จัก เพราะมั่นใจว่าโยคะมีดี จึงบอกต่อ คริคริ เนี่ยแหละค่ะ เจ็บ….ไม่ต้องจำ แค่ถอยนิดหน่อยก็พอค่ะ สู้ ๆ นะคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s