ขอร้อง….หายใจเหอะ

ครั้งนี้ ขึ้นชื่อเรื่องซะน่ากลัวเชียว คริคริ

เหตุเพราะช่วงนี้ มีนักเรียนใหม่โทรมาสอบถามเรื่องการเรียนโยคะเยอะมาก และส่วนใหญ่มักจะเป็นกังวลว่ายังไม่มีประสบการณ์การฝึกโยคะเลย เมื่อมาเข้าคลาสกับคนอื่นที่เขาเรียนไปแล้ว จะตามทันหรือเปล่า แล้วทำไม่ได้เลย จะไปร่วมคลาสได้ไห๊ม จริง ๆ แล้วสรุปสุดท้ายก็คือกลัวว่าจะทำอาสนะไม่ได้นั่นแหละ อิอิ

หนิงเข้าใจนะคะ สำหรับคนใหม่ ที่ต้องมีความกังวลเป็นเรื่องปกติธรรมดามากค่ะ ขอยืนยันตรงนี้เลยว่า “คุณ” ไม่ใช่คนเดียวแน่ ๆ ค่ะที่คิดแบบนี้ แทบจะเกือบทุกคนละมั่ง ดังนั้นเวลาที่มีผู้สนใจเกี่ยวกับโยคะแล้วโทรมาถามด้วยหัวข้อเหล่านี้ หนิงมักจะตอบกลับไปเสมอว่า

ในช่วงของการเริ่มต้นการฝึกโยคะ เราไม่ต้องไปใส่ใจกับการฝึกอาสนะมาก เพราะเรามีช่วงเวลาตลอดชีวิตที่เหลือที่จะฝึก ไม่จำเป็นที่จะต้องรีบร้อนฝึกหรอก เพราะจะทำให้เกิดการบาดเจ็บได้ง่าย และส่วนใหญ่การฝึกอาสนะที่ฝึกแต่อาสนะไม่ได้ควบคุมลมหายใจนั้น มันได้แค่ส่วนของกล้ามเนื้อ-ข้อต่อเท่านั้น แต่จริง ๆ แล้วการฝึกโยคะมันได้มากกว่าที่เราสัมผัสได้เยอะค่ะ ดังนั้น หนิงอยากให้ทุกคนที่เริ่มต้น ใส่ใจแค่เพียง “ลมหายใจ” ให้ได้ก่อน แล้วค่อยไปใส่ใจเรื่องของอาสนะภายหลังจะดีกว่าค่ะ

จริง ๆ แล้ว ขอยอมรับความจริงนะคะว่า เวลาที่ตอบคำถามทางโทรศัพท์ หนิงเองก็ไม่ได้อยู่ในอารมณ์เดียวกันแน่ ๆ ดังนั้นคำพูดหรือคำตอบที่ใช้อาจจะไม่ได้เป็นไปตามที่เขียนไว้ข้างต้นเสมอหรอกค่ะ คริคริ รู้ตัวเองดี แต่ก็พยายามควบคุมตัวเองทุกครั้งนะคะ (อยู่ที่ควบคุมได้แค่ไหนเท่านั้นค่ะ 5555)

1354_10200877656118685_1293002723_n

“การหายใจ” เป็นฐานสำคัญมาก ๆ นะคะ สำหรับการฝึกโยคะ หากเราหายใจได้ดี ให้ลองสังเกตตัวเองดูก็ได้ค่ะ เหงื่อเราจะเยอะขึ้น เราจะสามารถยืดเหยียดได้ดีขึ้น ถ้ามองในทางวิทยาศาสตร์หนิงคิดว่า การหายใจ ไปทำให้พลังงานความร้อนในร่างกายเกิดขึ้น จึงทำให้เหงื่อออกมากขึ้นและความร้อนก็ช่วยให้ความยืดหยุ่นดีขึ้นด้วยนั่นเอง

การหายใจ ของโยคะมีอยู่หลากหลายรูปแบบ ไม่มีอันไหนผิด อันไหนถูก นะคะ หากแต่เราควรปฏิบัติตามที่ครูผู้สอนบอกให้ได้เท่านั้นค่ะ เพราะโยคะแต่ละรูปแบบก็หายใจไม่เหมือนกัน บ้างก็หายใจแบบอุจจาญี บ้างก็มีการกลั้นลมหายใจ บ้างไม่กลั้นแต่กัก ก็ให้ทำตามครูผู้ฝึกบอกเป็นดีที่สุดค่ะ

ดังนั้น หากคุณเป็นผู้นึงที่สนใจที่จะเริ่มต้นฝึกโยคะ หนิงบอกได้คำเดียวว่า ทุกวันนี้เราหายใจอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว (คงไม่มีใครปฏิเสธนะคะ ถ้ายืนคุยอยู่ด้วยกันแล้วไม่หายใจอยู่ หนิงได้วิ่งหนีก่อน 5555) และเราเองก็เคลื่อนไหวตัวเองอยู่แล้ว หากเราไม่ปฏิเสธว่าได้ทำทั้งสองอย่างนี้ การฝึกโยคะก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับทุกคนค่ะ ทุกคนมีสรีระต่างกันเราทำในรูปแบบที่เราทำได้ก็เท่ากับเราฝึกโยคะเหมือนกับคนอื่น ๆ ค่ะ ไม่จำเป็นว่าการฝึกโยคะเราต้องยืดเหยียดได้ดีแล้ว แล้วค่อยมา เพราะเราต้องการให้โยคะช่วยสร้างสมดุลให้เรา ไม่ต้องไปทำอะไรเพิ่มเพื่อการฝึกโยคะหรอกค่ะ จริง ๆ นะ….. แค่ “หายใจ” ก็พอแล้ว คริคริ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s